جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و عضو شورای سردبیری با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت : نان باز هم گران شد. همین حداقل روزی هم از سفره ها دریغ شد. که گرانی نان دیگر از توجیه و استدلالهای اقتصادیِ نخنما گذشته است. که این گرانی نه یک اقدام اصلاحی که دقیقا یک دهن کجیِ عریان به بقای مردم است. آنهایی که ادای دلسوزی در می آورند اما به واقع حتی با قوت لایموت هم وارد جنگ شدهاند. این که نان را گران کردهاند تنها به معنای تغییر قیمت یک قلم کالا نیست ؛ که اعتراف به این است که سفرهی مردم دیگر اهمیتی برایشان ندارد. شما که از پشت میزهای مدیریتیتان ؛ با خیال راحت و بیخبر از دردهای کوچه و خیابان مدام نسخه میپیچید آیا تا به حال فکر کردهاید که نان آخرین پناهِ خانوادههای دردمندی ست که گوشت و مرغ سالهاست در خاطراتشان کمرنگ شده. شما همان آخرین سدِ مقابل گرسنگی را هم شکستید. از کدام عدالت حرف می زنید و پشت کدام مهر ورزی سنگر گرفته اید. کدام حمایت از اقشار آسیب پذیر را معنا داده اید. این که سفرهی مردم را روزبهروز خلوتتر میکنید ؛ اسمش مدیریت نیست که اسمش تحقیرِ سیستماتیک یک ملت است.
شما هیچ گاه به فکر مردم نبودهاید. که اگر بودید هزینهی بی کفایتی ؛ فساد و سوء مدیریتهایتان را از گلوی مردم بیرون نمیکشیدید. هر بار که کشور به بن بست میخورد ؛ بی تعارف جیب مردم را میزنید. هر بار که میخواهید ضعفهایتان را بپوشانید ؛ دستاندازی به سفرهی مردم ساده ترین راه برای شماست. نان را گران کردید چون میدانستید مردم در سکوتِ سنگینِ ناشی از فقر ؛ شاید صدایی بلند نکنند. اما اشتباه میکنید. صبرِ مردم هم آستانهای دارد. این نان به خونِ دلِ مردم آغشته است. شما که نان را از سفرهی محرومان دریغ کردید ؛ چطور میتوانید خود را مسئول و دلسوز این مردم بنامید. این تصمیم ؛ یک ننگ در کارنامهی عملکرد شماست. بدانید که این آخرین لایهی استقامت مردم است. وقتی نان ناامن شود دیگر هیچ امنیتِ روانیای در جامعه باقی نمیماند. آقایانِ مدعی : شما همهچیز را بردید و حالا به همان یک لقمه نانِ خشک هم طمع کردهاید. دیگر چیزی برای غارت باقی نمانده. مگر جانِ همین مردمی که زیر سایهی تصمیماتِ ضدِ مردمیِ شما ؛ روزبهروز کوچکتر میشوند. تاریخ ؛ این بیرحمیِ آشکار را فراموش نخواهد کرد که چطور نان را از سفرهی آنها که هیچ کس را جز خدا ندارند ؛ ربودید.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع