دکتر جعفر قادری عضو شورای سردبیری با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت : تحولات اخیر و رویارویی ایران با آمریکا در سواحل جنوبی کشور، بار دیگر این واقعیت را آشکار کرد که امنیت پایدار، بدون توسعه و آبادانی پایدار امکانپذیر نیست. همانگونه که در دفاع از مرزهای جنوبی، ظرفیت استانهای مختلف کشور به میدان آمد و هر استان مسئولیت بخشی از پشتیبانی و دفاع را بر عهده گرفت، در حوزه اقتصاد نیز باید همین نگاه دنبال شود و ظرفیت استانها برای توسعه سواحل به کار گرفته شود.
سالهاست که توسعه اقتصاد دریامحور به عنوان یکی از ارکان اقتصاد مقاومتی مورد تأکید قرار گرفته و بر بهرهگیری از ظرفیت خلیج فارس و دریای عمان برای رونق تولید، تجارت، صنعت و اشتغال تأکید شده است. یکی از مهمترین الزامات تحقق این هدف، فراهم کردن امکان دسترسی استانهای مستعد به سواحل جنوبی و مشارکت مستقیم آنها در توسعه این مناطق است.
در این چارچوب، استانهای فارس، کرمان و کهگیلویه و بویراحمد از ظرفیتهای انسانی، علمی، صنعتی و سرمایهگذاری قابل توجهی برخوردارند و در سیاستهای امنیتی کشور نیز موضوع دسترسی فارس و کرمان به سواحل جنوبی مورد توجه قرار گرفته است. اعطای مرز آبی و امکان استقرار فعالیتهای اقتصادی این استانها در کنار دریا، میتواند زمینهساز شکلگیری قطبهای جدید تولید، تجارت، صادرات و اشتغال باشد.
تجربه نشان داده است که انتظار از استانهای غیرساحلی برای انتقال سرمایه و امکانات خود به استانهای ساحلی، چندان عملی نیست. در نتیجه، به جای آنکه سرمایهها به سمت دریا حرکت کنند، پروژههای پرهزینه انتقال آب از دریا به مناطق داخلی دنبال میشود؛ در حالی که منطق اقتصادی و زیستمحیطی حکم میکند صنایع آببر، پتروشیمیها، فولاد، نیروگاهها و سایر فعالیتهای پرمصرف آب به سواحل منتقل شوند، نه اینکه آب دریا با هزینههای سنگین به داخل کشور انتقال یابد.
از سوی دیگر، در برنامههای توسعه کشور، دستیابی به ظرفیت ۲۰ هزار مگاوات برق هستهای پیشبینی شده است. این نیروگاهها به دلیل نیاز به آب فراوان برای سامانههای خنککننده، باید در سواحل خلیج فارس و دریای عمان مستقر شوند. استقرار این نیروگاهها علاوه بر تولید برق، امکان شیرینسازی آب دریا و تأمین آب مورد نیاز صنایع و شهرهای ساحلی را نیز فراهم میکند و زمینه توسعه متوازن این مناطق را گسترش میدهد.
امنیت، اقتصاد و توسعه سه ضلع یک مثلث هستند. هرچه سواحل جنوبی آبادتر، پرجمعیتتر و برخوردارتر باشند، قدرت ایران در حفاظت از مرزهای آبی، توسعه تجارت منطقهای و بهرهبرداری از ظرفیتهای دریایی افزایش خواهد یافت. از این رو، توسعه سواحل نباید صرفاً مسئولیت استانهای ساحلی تلقی شود، بلکه باید به یک مأموریت ملی تبدیل شود و استانهای دارای توان و ظرفیت نیز امکان حضور و سرمایهگذاری مستقیم در این مناطق را پیدا کنند.
آینده اقتصاد ایران بیش از هر زمان دیگری به دریا گره خورده است. اگر به دنبال امنیت پایدار، رشد اقتصادی و کاهش هزینههای توسعه هستیم، باید مسیر حرکت کشور را از انتقال آب به انتقال فعالیتهای اقتصادی به کنار دریا تغییر دهیم و زمینه حضور استانهای مستعد در سواحل جنوبی را فراهم سازیم. این رویکرد، هم به آبادانی سواحل میانجامد، هم امنیت ملی را تقویت میکند و هم تحقق اقتصاد دریامحور را شتاب میبخشد.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
