دکتر امیر حسن یعقوبی روشن عضو شورای سردبیری با درج یادداشتی در مورد پايان تحريم ها در اقتصاددان نوشت : بی شک ایران در لیست قرمز «بازارهای مسکن» در این کره خاکی است.
در آمد مردم ایران بشدت کاهش یافته و حالا در وضعیت بقا به جای رفاه در حال دست و پا زدن بیهوده هستیم و با این نرخ تورم بعید به نظر می رسد که آرزوی خانه دار شدن در حیات هر فرد تبدیل به واقعیت شود و سقفی برای آرامش و آسایش اساسا یافت نخواهد شد و همه این بی تدبیری ها از مداخله دولت ها در امر ساخت و ساز در کشور پدیدار شده است آنجا که سرپناه مردم مورد هجوم عده ای سودا گر املاک قرار گرفت و با سیاست خانه دار کردن مردم ضربه اصلی به پیکره اقتصاد خانوار وارد شد.
رصد بازار مسکن به راحتی بیان گر کاهش قدرت خرید و دقیق تر می شود گفت نا امیدی به خرید را ترسیم کرده است.
ایران در بین ۱۸۵ کشور جزو ۹۹ کشوری است که شهروندان آن حداقل ۱۰ سال برای خرید خانه می بایست انتظار بکشند و این ۱۰ سال با نرخ تورم قطعا هر ساله افزایش خواهد داشت و دست آخر هیچ کس نمی تواند به آرزوی خانه دار شدن برسد.
ایران با این سیاست گذاری مسکن قطعا به جای مالکیت محوری تبدیل به مسکن اجاره ای شده است و متولیان امر به خوبی می دادند راه خروج از این بحران در دوره های ۴ ساله و یا حداکثر ۸ ساله وزارت خانه در دولت ها به هیچ وجه برطرف نخواهد شد. امروز در ایران بسیاری از مردم با این فشار شدید اقتصادی مستاجر هستند و قادر به تامین اجاره محل سکونت خود نیستند و مجبورند هر ساله یا زیر بار سنگین اجاره کمر خم کنند و یا آپارتمان کوچیکتر و یا در محله ای با قیمت مناسب تر اجاره کنند که با مولفه های رضایتمندی افراد خانواده همخوانی ندارد و استارت
مشکلات بعدی را با همین تغییرات در خانواده ها شروع خواهد کرد. فشار هزینه‌ای اجاره مسکن در جایی مثل تهران تا ۷۵ درصد است و به اعتقاد اینجانب این فشار غیر قابل تحمل و روزگار مردم را سیاه کرده است.
اجاره‌بها «بودجه رفاه» خانوار را به «هزینه بقاء» بدل کرده که فاجعه ای است که به این زودی ها دست از سر خانوار بر نخواهد داشت و باعث نگرانی تمامی مردم کشور شده است.
در بازار مسکن ایران که فقر بسیار بالا است و حداقل یک‌چهارم خانوارها در این بن بست نه جنگ و نه صلح مستاجر هستند و تقاضای سرمایه‌ای خرید ملک نیز بخاطر تورم فزاینده وجود دارد اما چاره چیست و چگونه می شود مرهمی بر این درد مشترک گذاشت و یا می بایست نشست و نظاره گر آن بود و در شرایطی سختی که درآمد ماهانه به هزینه‌های ضروری زندگی مثل آموزش، درمان و خوراکی و …. از بین رفته است خرید آپارتمان قطعا محال است.
دست از فرافکنی در خصوص ساخت آپارتمان می بایست برداشته شود و دولت به جای مداخله در ساخت و ساز می بایست تسهیل گر باشد تا بخش خصوصی که نیمه فعال یا در حال حاضر کم فعال شده است به ساخت و ساز در کشور همانند سال‌های گذشته برگردد امروزه صدور یک جواز ساختمانی خود رد شدن از هفت خوان رستم است که متاسفانه سرمایه گذاران را با مشکل حاد مواجه کرده است و در این مدت زمان طولانی چه زیر میزی های پرداخت می شود فقط خدا می داند و……
معافیت های مالیاتی و تسهیلات بلند مدت به املاک تجمیعی در نقاط آسیب پذیر در شهر ها می بایست مورد توجه کارشناسان قرار گیرد چرا که در صورت بروز حوادث طبیعی از جمله زلزله این سقف ها آواری بر سر قشر آسیب پذیر جامعه خواهد شد .
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
