از شیاپچانگ تا جادوی آنتن
دکتر فریبا قدرتی عضو شورای سردبیری با درج یادداشتی در مورد خبرنگارِ شهر در اقتصاددان نوشت : گفتوگوی «قاب شهر» با استاد محمدرضا درودی؛ دان ۸ تکواندو و تهیهکننده برنامههای پرمخاطب صداوسیما
مقدمهٔ سردبیر:
چگونه میشود با همان جدیتی که بر شیاپچانگ تکواندو ایستادهای و دان ۸ بینالمللی گرفتهای، نبض پرمخاطبترین و حساسترین برنامههای رادیویی و تلویزیونی یک استان را هم به دست بگیری؟
استاد محمدرضا درودی از آن دست چهرههای کمیاب است که انضباط آهنین هنرهای رزمی را با ظرافت و ارتباطشناسی دنیای رسانه پیوند زدهاند. کسی که سالها در قامت مربی و داور بینالمللی، صدها قهرمان پرورش داده، و همزمان در هیأت تهیهکننده ارشد صداوسیمای مرکز گیلان، برنامههایی چون «شهر ما» و «گیلانه» را به بالاترین نمرههای ارزیابی و بیشترین مخاطب رسانده است.
امروز در «قاب شهر»، با مردی به گفتوگو نشستهایم که قلم، دوربین و شیاپچانگ، هر سه ابزارهای او برای ساختن، آموزش و اثرگذاری بر جامعه بودهاند.
بخش اول: از جادوی تصویر تا شیاپچانگ؛ چطور ورزش و رسانه همدیگر را تغذیه میکنند؟
«قاب شهر»: استاد درودی، میخواهم شما را به نقطهٔ صفر و روزهای آغازین دعوت کنم. از سال ۶۵ و باشگاه فجر سپاه که زیر نظر استاد فرسادروح، مشقِ عشق و انضباطِ رزمی را آغاز کردید، تا سال ۷۹ که بهعنوان تهیهکننده پا به دنیای صداوسیما گذاشتید. سوال من این است که هر کدام از این دو مسیر دقیقاً با چه جرقهای وارد زندگی شما شدند؟ و در عمل، چگونه این دو بالِ بهظاهر متفاوت—یکی که بر پایهٔ تمرکز درونی و سختیِ جسمانی استوار است و دیگری که بر پایهٔ ظرافتِ کلام و ارتباط با تودهها بنا شده—در زندگی شما با هم آشتی کردند و چگونه امروز یکدیگر را تغذیه میکنند؟
استاد محمدرضا درودی:
شاید برایتان جالب باشد که بدانید جرقهٔ حضور من در دنیای تکواندو، دقیقاً از دلِ رسانه و از قابِ «جعبهٔ جادوی تلویزیون» زده شد! تماشای مسابقات و مجذوبِ زیبایی و نظمِ اجرای تکنیکها شدن، کلیدِ ورودم به باشگاه بود. افتخار داشتم که این مسیر را زیر نظر شخصیتی فرهیخته و تحصیلکردهٔ مهندسی عمران، استاد علی فرسادروح آغاز کنم. درسهای اخلاقی و فنی بیشماری را از ایشان و استاد سعیدیخواه آموختم.
نکتهٔ ظریف اینجاست که حضور در تمرینات، مسابقات و دورههای مختلف داوری و مربیگری، تنها محدود به ورزش نبود؛ بلکه بسترِ گسترش ارتباطات اجتماعی و فعالیتهای فرهنگی را برایم فراهم کرد. همین پیوندِ ناگسستنی میان «جامعه، هنر، ورزش و رسانه» بود که به من انگیزه داد تا تکلیفِ خدمتم را با توانی مضاعف ادامه دهم.
امروز حاصل این آشتی و تلاقی، ساخت برنامههای مختلفی در صداوسیما از جمله «شهر ما»، «گیلانه»، «صبح بخیر گیلان»، «ایستگاه خطر»، «زمزم نیاز»، «شبانه»، «با نمایندگان»، «دریچه»، «ساعت جوانی» و «آیینه زندگی» است. در کنار رسانه، تالیف کتاب و فیلم آموزشی «سفید تا مشکی» و تدریس در باشگاههایی نظیر آریا، نامآوران، شریف، مدرسه شماره ۲ مژدهی و دانشگاه آزاد، فرصتی شد تا صدها هنرجو را در گیلان پرورش دهم. و جالب اینکه این چرخه دوباره به رسانه گره خورده است؛ امروز با نگاهی نوآورانه، در حال پژوهش برای ساخت کلیپهای آموزشی کوتاه تکواندو در قالب «انیمیشن» هستم تا مفاهیم این رشته را با زبانی جذاب برای مخاطب خردسال و نونهال ارائه دهم.
بخش دوم: کالبدشکافی «شهر ما» و «گیلانه»؛ رازِ فرمولی که مردم را همراه کرد
«قاب شهر»: برنامههای «شهر ما» و «گیلانه» در سال جاری نهتنها پرمخاطبترین برنامههای رادیو و تلویزیون گیلان بودهاند، بلکه بالاترین نمره ارزیابی را از سوی معاونت صدا کسب کردهاند. رویکرد شما در «شهر ما» فراتر از یک سرگرمی ساده است؛ شناسایی نیازهای پنهان، پرداختن به چالشهای شهری و پیگیری تا حصول نتیجه. این نگاهِ مسئلهمحور و پژوهشی از کجا نشأت میگیرد و چگونه توانستهاید این «زمینه مشترک مقدس» و ارتباط عاطفی با شنونده را ایجاد کنید؟
استاد محمدرضا درودی:
رسانهها در ایران بر اساس نیاز جامعه و مصلحت عمومی اقدام به تولید محتوا میکنند. در برنامهٔ «شهر ما»، شناسایی نیازهای پنهان مخاطبان، پرداختن به مسائل و چالشهای شهری و بازتاب دیدگاههای مردمی در اولویت قرار دارد؛ بهگونهای که موضوعات تا حصول پاسخ از سوی مسئولان و رفع مشکلات، بهطور مستمر پیگیری میشود.
اولویتبندی موضوعات در این برنامه بر پایهٔ نیازسنجی، پژوهش و تحقیقات میدانی، و با در نظر گرفتن کارکردهای فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و عمرانی انجام میپذیرد؛ بهطوریکه مخاطبان بهصورت ملموس شاهد برطرفشدن معضلات هستند. نتایج نظرسنجیها، ارتباطات مستقیم و ارزیابیهای صورتگرفته، گواه این موضوع است که وقتی رسانه خود را متعهد به حل دغدغهٔ واقعی مردم بداند، تعاملی مؤثر، پویا و عاطفی با مخاطب شکل میگیرد.
بخش سوم: فلسفه شیاپچانگ؛ تجلی اخلاق در اوج قدرت
«قاب شهر»: شما سالهاست که عصارهٔ تجربهٔ خود را در کتاب «تکواندوی سفید تا مشکی» و در باشگاهها به نسلهای مختلف منتقل میکنید. در دنیای امروز که گاهی هنرهای رزمی به سمت مسابقات صرف و یا حتی خشونتِ نمایشی سوق پیدا کردهاند، پیام و فلسفهٔ اصلی شما برای هنرجویانتان چیست؟
استاد محمدرضا درودی:
ورزش در ذات خود، فرآیند پرورش جسم، اندیشه و روان است؛ اما در هنرهای رزمیِ برخاسته از شرق، «اخلاق» نقشی محوری و بنیادین ایفا میکند. فلسفهٔ اصلی این هنرها، تجلی اخلاق در اوج قدرت است؛ یعنی همان تواضع و احترامی که در هیبتِ توانمندی پدیدار میشود.
در این میان، تولید آثار سینمایی، نوشتاری (مانند کتاب سفید تا مشکی) و حتی انیمیشنهای آموزشی، ابزاری حیاتی برای انتشار این پیام و انتقال میراث هنری «تکواندو» از نسلی به نسل دیگر است. این رویکردِ اصیلِ شرقی، در تضاد با دیدگاه غربی قرار دارد که متأسفانه در بسیاری از موارد، اخلاق را در هنرهای رزمی خود به «حلقهٔ مفقوده» بدل کرده و بیشتر به سمت ترویج خشونت و قهرمانسازیهای صرفاً فیزیکی متمایل شده است. رسالت من و همکارانم، زنده نگه داشتن همین روحِ پهلوانی و اخلاقمداری در کالبدِ ورزش مدرن است.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
