این یادداشت در روزنامه سراسری خوزیها منتشر شده است:
ابوالفضل بابادی شوراب // مدیر مسئول و سردبیر رسانه تحلیلی اقتصاد بختیاری* و عضو شورای سردبیری رسانه کشوری اقتصاددان
هر ساله روز ۱۳ اوت میلادی یا ۲۲ مرداد شمسی، هنگامه ای است که غالب چپ دست ها، متفاوت بودن خود را جشن گرفته و پاس میدارند. آنها در این روز به یاد می آورند که در دنیایی که برای راست دست ها ساخته شده، چگونه سازگار شده اند.
احتمالا اکثر ما چپ دست های ایرانی، درد مشترکی را تجربه کرده باشیم، این که پدر و مادر یا دایی و عمو از کودکی اصرار داشته اند که با دست راست غذا بخوریم، اما به هر دلیلی برای غذا خوردن، مشق نوشتن و هزاران کار دیگر، دست چپ مان را انتخاب کردیم و بابت این انتخاب، با برخوردهای متفاوت و گاه ناخوشایند مواجه شدیم.
نمی دانم برای شما پیش آمده یا نه، ولی بطور مثال یکی دوبار که برای آزمون های تحصیلی یا استخدام شغلی ثبت نام کرده ام و در توضیحات هویتی ذکر نمودم که چپ دست هستم ولی باز برایم صندلی مخصوص راست دست ها گذاشتند و من بدون اینکه اعتراض کنم یا ناراحتی خود را بروز دهم به کارم ادامه دادم، احتمالا خیلی از ما چپ دست ها چنین تجربه های ناخشنودی را از سر گذرانده ایم.
شاید این اتفاقات، تمرینی برای صبوری و تحمل و سازگاری ما بود.
این احتمال وجود دارد که در قرن های گذشته، بخاطر اینکه ما نسبت به اکثریت جامعه متفاوت و در اقلیت بوده ایم، این ذهنیت و باور غلط درباره ما شکل گرفته که فعالیت با دست چپ، گناه و اشتباه است و برای اینکه رسوا نشویم باید همرنگ جماعت باشیم.
تقویت اندیشه و تضارب آرا در جهان، این خرافه ها و باورهای غلط نسبت به چپ دست ها را کمرنگ کرده و چپ دست ها مجال بیشتری برای بروز و حضور خود یافته اند.
