جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و عضو شورای سردبیری با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت : در حالی که تورم و فشارهای اقتصادی ؛ کمر طبقه متوسط و فرودست را به شدت شکسته ؛ دولت و اپراتورهای خصوصی دست در جیب مردم کردهاند تا کسری بودجه و ناکارآمدی خود را از راهی تازه جبران کنند. غارت در پوشش تعرفه ! اعمال ضریب ۲.۷ برابری برای اینترنت بینالملل ؛ یک ترفند مکارانه و ناعادلانه است. این یعنی وقتی شما یک گیگابایت محتوای آزاد و جهانی را مشاهده میکنید ؛ سیستمِ به اصطلاح هوشمندِ اپراتور ؛ نزدیک به سه برابر آن را از حساب شما کسر میکند. این بازیِ کم فروشیِ قانونی نه تنها توهین به شعور مخاطب است بلکه مصداق بارزِ دست درازیِ سیستماتیک به دارایی مردم است. سوال این است که چرا بستههای اینترنت زود تمام میشود؟ پاسخ بسیار روشن است. چون شما در حال پرداخت مالیاتِ نادیده برای حق دسترسی به جهان هستید. این سیاست در واقع جریمه کردن مردم برای استفاده از پلتفرمهای جهانی ست. دولت با این ضریب گذاریِ ناعادلانه عملاً مردم را به سمت استفاده از پلتفرمهای داخلیِ ضعیف و بی کیفیت سوق میدهد.
نه با مزیت بخشی بلکه با محروم سازی از رقیب. این رویکرد ؛ یک دور باطلِ اقتصادی است. ابتدا پهنای باند را با هزینههای سنگین به اپراتورها میفروشند و بعد اپراتورها برای حفظ حاشیه سود خود ؛ با مجوزهای پشت پرده ضریب مصرف را دستکاری میکنند. در نهایت کاربر مجبور است در بازههای زمانی کوتاهتر ؛ پول بیشتری بپردازد تا همان کیفیتِ پایینِ قبلی را دریافت کند. این گونه است که جیب مردم ؛ به قلکِ بی پایانِ بی کفایتیها تبدیل می شود. مسئولان وزارت ارتباطات باید پاسخ دهند که آیا این دست درازیِ ۲.۷ برابری با کدام منطقِ حمایت از حقوق مصرف کننده همخوانی دارد؟ یا شاید در منظومه فکری آنها مردم تنها مهرههایی هستند که وظیفه شان تأمین هزینههای سرسامآورِ سیستم از طریق پرداختهای اجباری ست؟ بستههای اینترنت زود تمام نمیشود بلکه حق دسترسی به جهان توسط یک مکانیسمِ شبه قانونی ؛ قطره چکانی و سرقت میشود. زمان آن رسیده که این دزدیِ نرم نه با سکوت که با مطالبه گریِ حقوقی و رسانهای متوقف شود. نباید اجازه داد که حقِ دسترسی به اطلاعات تبدیل به ابزاری برای پر کردنِ خزانه از جیبِ خالیِ مردم شود.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
