سیاست‌های اقتصادی فقرآفرین دولت

طنز تلخ زندگی و وضعیت معیشتی اکثریت قریب به‌اتفاق مردم در زیر بار گرانی‌ها و هزینه‌های کمرشکن زندگی مصداق بیت معروف سعدی شیرازی است که می‌فرماید: بر احوال آن مرد باید گریست/ که دخلش بود نوزده خرج بیست.  هرچند که ناترازی دخل‌وخرج امروز مردم ایران از نگرانی حضرت سعدی هم فراتر رفته و فاصله دخل‌وخرج مردم به محدود ۱۹ دخل و ۵۰، ۶۰خرج و حتی فراتر از آن رسیده است که ادامه حیات در چنین وضعیتی بیشتر به معجزه شباهت دارد. علاوه برتحریم‌های طولانی‌مدت اقتصادی که منجر‌به محرومیت ایران از بخش مهمی از درآمدهای ارزی خود شده است یک عامل تاثیرگذار دیگر در ایجاد وضعیت اقتصادی بسیار اسفبار امروزی در کشور ما کاهش بی‌سابقه ارزش پول ملی ما در برابر دلار و دیگر ارزهای خارجی است که می‌توان از آن به‌عنوان یک فاجعه اقتصادی یاد کرد.

به گزارش اقتصاددان به نقل از جهان‌صنعت، کاهش مستمر ارزش و قدرت خرید پول ملی طی سال‌های گذشته به‌مثابه سم بسیار مهلکی است برای اقتصاد به‌شدت ارزمحور و تجارت‌محور ما که آثار زیانبار خود را در همه عرصه‌های زندگی و معیشت مردم به‌وضوح نشان داده و شرایط جنگی یک‌سال گذشته هم سنگینی بار آن را بر گرده مردم و کسب‌وکارها بیشتر و بیشتر کرده است. یک دلیل کاهش بی‌وقفه ارزش پول ملی ما را باید در سیاست‌های پولی و بانکی و غول‌آسا و بسیار پرهزینه‌بودن تشکیلات دیوانسالاری دولت‌های گذشته و دولت حاضر جست‌وجو کرد؛ دولت‌هایی که هرگز خود را ملزم و متعهد به حفظ ارزش و اعتبارپول ملی به‌عنوان یک میثاق نانوشته میان خود و مردم از مردم عادی تا فعالان اقتصادی و صاحبان کسب‌و‌کارها گرفته تا قشرهای بسیار آسیب‌پذیر حقوق‌‌بگیر اعم از شاغل و بازنشسته نکرده‌اند، چه تمامی این قشرها به پشتوانه همین میثاق نانوشته برای نحوه تامین نیازهای زندگی، معیشت و کسب‌وکار خود برنامه‌ریزی می‌کنند اما زمانی که هرصبح سر از خواب شبانه برمی‌دارند با مشاهده جهش تازه‌ای که در قیمت‌ها و به‌تبع آن در کاهش قدرت خرید نقدینگی آنها ایجاد شده سررشته‌های کار و زندگی از دستشان به‌در می‌رود و همچون شرایط امروزی با انبوهی از چه کنم چه کنم‌ها روبه‌رو می‌شوند که بروز چنین وضعیتی در درجه اول نتیجه عدم پایبندی دولت به همان میثاق نانوشته حفظ ارزش و قدرت خرید پول ملی و دست‌درازی است که همیشه دولت‌ها در کشور ما برای جبران کسری بودجه‌ها و ناترازی‌های مالی خود در جیب مردم داشته‌اند؛ دولت‌هایی که با کلی سروصدا و جاروجنجال و تبلیعات به حقوق و دستمزد شما اضافه می‌کنند و با تحمیل بارسنگین تورم دولت‌ساخته بی‌سروصدا چندین واحد از جیب مردم برمی‌دارند.

خلاصه کلام آنکه در جریان سه جنگی که در سال اخیر توسط امریکا و قدرت نیابتی آن اسرائیل در منطقه خاورمیانه در کمال ناجوانمردی بر کشور ما تحمیل شده مردم ایران از هر گروه و قوم و قبیله در تحمل مصائب رنج‌ها و مشکلات ناشی از این جنگ‌ها فداکاری‌های بزرگی از خود نشان دادند و نیروهای مسلح شجاع و سرافراز ما هم با شجاعت‌ها و جانفشانی‌های بی‌بدیل خود در برابر متجاوزان به خاک میهن برای نخستین‌بار بعد از جنگ جهانی دوم و جنگ‌های خونین ویتنام توانستند هیمنه ابرقدرتی امریکا را در انظار مردم جهان درهم بشکنند که این افتخاری تاریخی برای نیروهای مسلح ماست اما در کمال تاسف دولت حاضر با وجود حسن‌نیت تلاش‌ها و صداقت شخص رییس‌جمهور در کاهش آلام و مشکلات معیشتی مردم تیم همکاران اجرایی و برنامه‌ریزی بسیار ضعیف ناهماهنگ و ناکارآمد دولت به‌جای رفتن به سراغ سرچشمه‌های بروز و ظهور غول تورم و گرانی‌های کمرشکن که به‌باور اکثریت قریب به اتفاق اقتصاددانان حذف ارز ترجیحی یکی از اصلی‌ترین و مخرب‌ترین عوامل به‌وجود آورنده آن بوده که با توسل به سیاست‌های شکست‌خورده یارانه‌ای و کالابرگی نتوانستند آنطورکه شایسته فداکاری‌های مردم و رشادت‌ها و ازجان‌گذشتگی‌های نیروهای مسلح ما بود نیازهای زندگی و معیشتی مردم را در این شرایط دشوار و طاقت‌فرسا فراهم کنند و این دریغ بزرگی است که خاطره تلخ آن در اذهان مردم ایران و در کارنامه عملکرد دولتمردان امروزی ما به ثبت خواهد رسید.

مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.

 

ع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دو × 4 =