از دانش پزشکی باستان تا فرضیه ارتباط با فرازمینیها
اقتصاددان : چهل و نهمین نشست تخصصی شاهنامهپژوهی به میزبانی «موسسه فرهنگی بزرگمهر حکیم»، با حضور جمعی از استادان، پژوهشگران و علاقهمندان به حماسه ملی ایران برگزار شد. در این نشست که با تدریس دکتر محمد رسولی، شاهنامهشناس نواندیش و مؤلف دهها عنوان کتاب و مقاله تخصصی در حوزه تاریخ و ادبیات ایران همراه بود، دیدگاههایی نوآورانه و متفاوت درباره ابیات مربوط به زادن رستم ارائه گردید.
نگاهی نو به شاهنامه با تکیه بر تالیفات دکتر رسولی
دکتر محمد رسولی که با تالیف آثار متعددی در زمینه بازخوانی نوین شاهنامه شناخته میشود، در این نشست تلاش کرد تا فراتر از لایههای نمادین و اسطورهای، به ریشههای تاریخی و علمی اشعار فردوسی بپردازد. رویکرد نوین وی که حاصل سالها پژوهش و انتشار دهها مقاله علمی است، بر این اصل استوار است که شاهنامه تنها یک اثر ادبی نیست، بلکه دانشنامهای جامع از دانش و تمدن گمشده ایران باستان است.
سیمرغ؛ پزشک حاذق یا مرغ افسانهای؟
یکی از محورهای کلیدی این نشست، بازتعریف جایگاه «سیمرغ» در شاهنامه بود. دکتر هوشنگ طالع در این جلسه بار دیگر بر این فرضیه پای فشرد که سیمرغ نه یک موجود افسانهای، بلکه نماد عینی دانش پزشکی پیشرفته در ایران باستان است.
دکتر محمد رسولی نیز با تایید این دیدگاه و با تکیه بر یافتههای پژوهشی خود، سیمرغ را یک «سرپزشک شهیر» توصیف کرد که در لحظات بحرانی، با ارائه مشاورههای دقیق پزشکی، دارو و درمان، نقش کلیدی در نجات جان زال و رستم ایفا کرده است.
فرضیات بحثبرانگیز؛ از رادیوهای نفتی تا نظاره ماهوارهای!
دکتر رسولی در بخش دیگری از سخنان خود، با اشاره به رازآلود بودن داستان زادن رستم، فرضیات جسورانهای را مطرح کرد. وی با طرح این پرسش که چرا در شاهنامه از سیمرغ با تعابیری نظیر «فرمانروا» یاد شده، به بررسی ابزارهای ارتباطی در آن دوران پرداخت.
وی با تشبیه عملکرد «مجمر» در داستان زال به سازوکار رادیوهای قدیمی، این احتمال را مطرح کرد که شاید میان زال و سیمرغ نوعی ارتباط رادیویی برقرار بوده است. رسولی همچنین با استناد به بیت *«بدان کار نظاره بود یک جهان»*، این پرسش را پیش روی مخاطبان قرار داد که آیا اشاره فردوسی به نظارهگر بودنِ یک جهان، میتواند کنایهای از وجود تکنولوژیهایی پیشرفته در دوران ارتباط خواص زمین با فرازمینیها باشد؟
ریشههای چند هزار ساله «ماشاءالله» در فرهنگ ایرانی
در ادامه این نشست، تحلیلهای زبانشناختی نیز مورد توجه قرار گرفت. رسولی با قرائت بیت *«ز رستم همی در شگفتی بماند / برو هر زمان نام یزدان بخواند»*، اظهار داشت که عبارت «نام یزدان خواندن» در واقع همان ریشه کهن «ماشاءالله» گفتن امروزی است. به گفته وی، این موضوع نشاندهنده تداوم و دیرینگی شگفتآور فرهنگ ایرانی است که پس از چندین هزار سال، همچنان در لایههای رفتاری جامعه دیده میشود.
پنج سال تداوم در مسیر شاهنامهپژوهی مستقل
لازم به ذکر است که سلسله نشستهای تخصصی شاهنامهپژوهی موسسه بزرگمهر حکیم، اکنون وارد پنجمین سال فعالیت خود شده است. این جلسات که بستری برای ارائه نظریات جدید دکتر رسولی است، به صورت کاملاً مستقل در آخرین پنجشنبه هر ماه برگزار میگردد.
علاقهمندان برای شرکت در این نشست ها و جهت کسب اطلاعات بیشتر با شماره ۰۹۱۰۲۲۲۱۴۰۹ تماس حاصل نمایند.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
