علی کاشانی مقدم پژوهشگر اقتصادی با درج یادداشتی در مورد قتل‌عام ارزش‌ها؛ آیا پول فیات قاتل بی‌رحم یا همدست سیاستمداران در جنایت تورم است؟ در اقتصاددان نوشت :
در جست‌وجوی قاتل واقعی
هر سال، ارزش دارایی‌ها، قدرت خرید و حتی آینده نسل‌های آینده در قربانگاه تورم ذبح می‌شود. وقتی قیمت‌ها در ساعت‌ها و روزهای کوتاه بالا و پایین می‌پرند، همه به دنبال مقصر می‌گردند؛ به دنبال کمبود کالا یا نوسانات بازار. اما حقیقت تلخ این است که ما در حال تماشای یک جنایت سازمان‌یافته هستیم. اما سوال اصلی اینجاست: مجرم اصلی کیست؟ دولتی که سیاست‌های غلط دارد، یا پولی که از اساس، بی‌بنیان و بدون پشتوانه طراحی شده است؟
پول فیات؛ اسب تروآ در اقتصاد جهانی
ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که در آن پول دیگر بازتابی از ارزش واقعی (طلا یا کالا) نیست، بلکه صرفاً یک قرارداد اجتماعی است که توسط دولت‌ها مدیریت می‌شود. پول فیات، راهی بی‌بازگشت است که اقتصاد جهان را گروگان گرفته است. این پول، ابزاری است که به دولت‌ها اجازه می‌دهد برای پوشش سیاست‌های غلط، هزینه‌های خود را بدون افزایش واقعی ثروت، چاپ کنند. وقتی رشد اقتصادی با رشد پول همگام نباشد، این اعتبارِ دروغین، چیزی جز وعده خالی نیست و نتیجه آن تنها یک واژه است: تورم.
انتقال جرم از ثروتمندان به فقرا
نکته تکان‌دهنده اینجاست: تورم یک پدیده بی‌طرف نیست. پول فیات، فرآیندی از انتقال ثروت است. کشورهای دارای ارزهای معتبر بین‌المللی، بخشی از تورم خود را حتی به کشورهای ذخیره‌ساز صادر می‌کنند. اما فاجعه زمانی به اوج می‌رسد که در کشوری مانند ایران قرار می‌گیریم؛ جایی که نبودِ ارز معتبر بین‌المللی، مردم را در برابر چاپ پول بی پشتوانه بی‌دفاع می‌گذارد. در اینجا، مردم نه تنها با تورمِ جهانی، بلکه با تورم‌های چندرقمی داخلی که ناشی از چاپ پول برای جبران سیاست‌های ناکارآمد است، دست و پنجه نرم می‌کنند. مردم، تنها قربانیانی هستند که باید هزینه اشتباهات سیاست‌گذار را با ارزش پول خود بپردازند.
متهم یا مجرم؟!
آیا پول فیات تنها یک ابزار است؟ خیر.
اگر سیاست‌گذاری غلط، عامل قتل باشد، پول فیات ماده اولیه جرم (مانند اسلحه یا سم) است. پولی که رشد اقتصادی پایدار ایجاد نکند، تنها یک جرقه است که وقتی با سیاست‌های پوچ دولت‌ها ترکیب می‌شود، آتش تورم را در تمام خانه اقتصاد شعله‌ور می‌کند. این پول، اعتباری است که بر روی زمینِ لرزانِ سیاست‌های اقتصادی بنا شده است.
حرف آخر: پایانِ عصرِ اعتبار کاذب
تورم، فراتر از یک متغیر اقتصادی، یک بحران اخلاقی و اجتماعی است. تا زمانی که پول بدون پشتوانه، ابزاری برای مدیریت بحران‌های ناشی از سیاست‌های غلط باشد، تورم پایان‌ناپذیر خواهد بود. ما در مسیری هستیم که در آن، یا باید ساختار بنیادین پول را بازنگری کنیم، یا شاهد فروپاشی تدریجی و بی‌رحمانه تمام ارزش‌های انسانی و اقتصادی خواهیم بود.
آیا واقعا ما در حال کار با پول هستیم یا در حال کار با وعده‌های توخالی؟!
نویسنده علی کاشانی مقدم
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
