جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و عضو شورای سردبیری با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت : ثابتی نماینده تهران گفته هر نماینده در مجلس یک قیمتی دارد و حتی برخی افرادی که او اصلا تصور نمی‌کرده اهل چنین معاملاتی باشند ؛ قیمت داشته‌اند. باید صریح و شفاف پرسید که منظور ثابتی از قیمت چه بوده. چه چیزی در مجلس معامله می‌شود. منافع شخصی ؛ امتیازات سیاسی ؛ مناصب مدیریتی یا سرنوشت مردم. نماینده‌ای که با رأی مردم وارد مجلس می‌شود ؛ مالک رأی مردم نیست که امانت دار آن است. او حق ندارد اعتماد هزاران انسان را به کالایی برای معامله تبدیل کند. رأی مردم چک سفید امضا نیست که نماینده هر وقت خواست آن را در بازار مصلحت‌های شخصی نقد کند. مردم به کسی رأی می‌دهند تا صدای آنان باشد ؛ نه اینکه صدایش را به بالاترین پیشنهاد بفروشد. آن چه ثابتی از همکاران خودش گفته یک افشاگری ساده نبوده که خواسته نشان دهد در راهروهای خانه‌ی ملت چه بده بستان های کلانی در جریان است. قیمت های نجومی که گاه برای ویرانی یک مملکت کافی ست.
سال‌هاست که مردم از تبعیض ؛ فساد ؛ رانت و توزیع ناعادلانه فرصت‌ها گلایه دارند. در چنین شرایطی وقتی این تصور در جامعه شکل می‌گیرد که هر گوشه‌ای سفره‌ای از قدرت و ثروت پهن شده و عده‌ای به جای خدمت برای سهم بردن از آن صف کشیده‌اند ؛ دیگر نمی‌توان از مردم انتظار داشت با وعده‌های تکراری دلگرم شوند. مردم می‌بینند که برای یک لقمه نان ؛ باید حساب پس بدهند. برای یک وام کوچک ماه‌ها در راهروهای ادارات سرگردان شوند. برای یک شغل معمولی هزار مانع را پشت سر بگذارند. اما اگر کسانی در جایگاه قدرت به امتیازهای ویژه دسترسی داشته باشند ؛ این پرسش تلخ در ذهن جامعه شکل می‌گیرد که آیا قانون برای همه یکسان است یا سفره‌ای گسترده برای صاحبان نفوذ و سفره‌ای خالی برای مردم عادی ست. چطور آنها می توانند اما مردم نه.
کرسی نمایندگی ملک شخصی هیچ کس نیست. این کرسی با رأی مردم شکل می‌گیرد و مشروعیت اخلاقی خود را از اعتماد عمومی پیدا می کند. اگر این اعتماد با معامله ؛ رانت و بده بستان مخدوش شود ؛ دیگر مسئله فقط تخلف چند فرد نیست که مسئله فروپاشی سرمایه اجتماعی و بی اعتبار شدن نهادی ست که باید نماد قانون گذاری ؛ نظارت و دفاع از حقوق مردم باشد. اگر وکیل ملت هم خریدوفروش شود که به فرموده ثابتی دارد در مجلس معامله می شود ؛ دیگر چه کسی قرار است از ملت دفاع کند؟ ملتی که نمایندگانش را انتخاب می‌کند تا صدایش باشند ؛ هرگز نباید بپذیرد که صدایشان به قیمت فروخته شود. رأی مردم امانت است نه کالا. نمایندگی مسئولیت است نه امتیاز و مجلس اگر خانه ملت است باید پیش از هر چیز از ملت و اعتماد از دست رفته‌اش دفاع کند. شاید برای همین است که دیگر اعتمادی به خانه ی ملت نیست.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
