جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و عضو شورای سردبیری با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت : خبر این است که دو نفر زوج برای ماه عسل به عمره رفته‌اند و تنها به دلیل بوسیدن یکدیگر در محوطه مسجد گرفتار سرنوشتی عجیب شده‌اند. مقام‌های سعودی از ارتکاب عملی خلاف عفت در یک مسجد گفته‌اند ؛ بی‌آنکه در بیانیه رسمیِ گزارش شده جزئیات دقیق آن عمل را روشن کنند. همچنین تصاویر و ویدئوهایی که در فضای مجازی به این پرونده نسبت داده شده در مواردی قدیمی و نامرتبط تشخیص داده شده است. بنابراین نباید ادعای اثبات نشده را به عنوان حقیقت قطعی بازنشر کرد. اما حتی با کنار گذاشتن روایت‌های تأیید نشده پرسشی مطرح می شود که آیا مجازات مرگ برای جرمی که جزئیات و مستندات عمومی آن به روشنی اعلام نشده ؛ با اصول عدالت ؛ کرامت انسانی و تناسب مجازات سازگار است؟
عربستان سعودی در دوران محمد بن سلمان از اصلاحات اجتماعی ؛ تحول اقتصادی و حرکت به سوی جهانی مدرن سخن می‌گوید. اما مدرن شدن فقط ساختن برج‌های بلند ؛ توسعه گردشگری ؛ برگزاری رویدادهای بزرگ و گشودن درهای اقتصاد به روی جهان که نیست. معیار واقعی پیشرفت پیش از هر چیز در جایگاه انسان ؛ امنیت جانی او ؛ شفافیت قضایی و رعایت حقوق بنیادینش آشکار می‌شود. خانه خدا برای میلیون‌ها انسان ؛ نماد بندگی ؛ رحمت ؛ امید و بازگشت به خویشتن است. انسان‌ها به آنجا می‌روند تا از خدا طلب بخشش کنند. دل‌هایشان را آرام سازند و به مهربانی و معنویت نزدیک‌تر شوند. اگر حرمت چنین مکانی مورد بحث است آیا نمی‌توان هم زمان حرمت جان انسان را نیز در مرکز توجه قرار داد. اگر روایت بوسیدن یکدیگر نادرست باشد انتشار آن نه تنها به روشن شدن حقیقت کمک نمی‌کند ؛ بلکه می‌تواند افکار عمومی را گمراه کرده و زمینه قضاوت ناعادلانه در باره افراد و جوامع را هم فراهم آورد. اعتراض اخلاقی زمانی اعتبار بیشتری دارد که بر حقیقت استوار باشد نه بر هیجان و شایعه.
با این حال اگر در هر پرونده‌ای ثابت شود که انسانی بدون دادرسی عادلانه ؛ بدون امکان دفاع مؤثر یا با مجازاتی نامتناسب ؛ جان خود را از دست داده آن مسئله باید بی پرده و جدی مورد اعتراض قرار گیرد. چه در عربستان سعودی باشد چه در هر کشور دیگری. فعلا در صحت روایت وایرال شده در باره این دو شهروند بنگلادشی باید تردید کرد. اما همین تردید مسئولیت ما را برای مطالبه حقیقت بیشتر می‌کند. باید جزئیات پرونده روشن شود. روایت‌های جعلی کنار بروند و هر گونه ابهام در باره روند دادرسی و مبنای صدور حکم پاسخ داده شود. زیرا در نهایت ؛ مسئله فقط یک بوسه نیست. مسئله این است که در جهان امروز قدرت تا کجا حق دارد در باره جان انسان تصمیم بگیرد و جامعه تا چه اندازه حق دارد در باره عدالت سؤال کند. عدالت ؛ بدون حقیقت ناقص است. قانون ؛ بدون تناسب می‌تواند به بی عدالتی بینجامد و قدرتی که در برابر پرسش در باره جان انسان پاسخ گو نباشد ؛ اعتماد عمومی را به خطر می‌اندازد.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
