دکتر حسن خسروی مدرس دانشگاه و مؤلف کتاب آشنایی با قرآن و عترت و عضو شورای سردبیری با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت: یک فرد که سی سال در ساعت مشخصی بیدار شده و به محل کار رفته و در ساعت مشخصی به خانه برگشته، خواه ناخواه تنظیمات و نظم و انضباط و عادتهایی در او نهادینه شده است. با ابلاغ حکم بازنشستگی یک مرتبه به او میگوییم برو خانه نشین شو و بدین ترتیب به او شوک وارد شده و تمام تنظیمات و ترتیباتش به هم میخورد. اینجا نقطه شروع آسیبهای روحی روانی به فرد بازنشسته است. او سی سال با همکاران خود زیست کرده و هزار جور خاطره تلخ و شیرین را تجربه کرده است و جدا کردن به یکباره او از این زنجیره، عملی غم بار و درد آور است.
دردآور تر از این وقتی است که سازمان برای بازنشستگان خود هیچ برنامه آموزشی، انگیزشی، تفریحی سلامت محور و امیدوارانه ای نداشته باشد.
بازنشستگان بدلیل شرایط سنی و جسمی طبیعتا بیشتر از شاغلین و جوانترها در معرض انواع بیماریها و آسیبها هستند و سهم بیشتری از اشغال تختهای بیمارستانها را به خود اختصاص میدهند و این دقیقا بار مالی فراوانی از جهت بودجه کشور در بخش بهداشت و درمان به دولت تحمیل میکند و هم چنین، صندوقهای بازنشستگی و شرکتهای بیمه ای نیز سودآوری شان بیشتر در معرض ریسک و تهدید قرار میگیرد.
به عبارت دیگر، سازمانها هر چقدر بازنشستگان خود را بیشتر ضبط و ربط کنند و بیشتر در جهت حفظ سلامتی و شادابی و سرزندگی شان به آنها کمک کرده و سرویسهای خوب رفاهی و تفریحی و سرگرمی و… برایشان فراهم کنند در حقیقت کمک کرده اند به کل کشور و دولت که هزینه هایش حداقل در حوزه بهداشت و درمان کاهش یابد و این دقیقا حرکت در جهت تأمین منفعت عامه است. یعنی وقتی یک سازمان، بازنشستگان خود را حمایت و پشتیبانی و تکریم میکند، کمک کرده است که تخت کمتری در بیمارستانها اشغال شود، کمک کرده است که بودجه کشور در مسیرهایی غیر از بهداشت و درمان مثل صادرات کالا ها ، آموزش و پرورش، ساخت تأسیسات زیربنایی و… هزینه شود و این به نفع همه مردم کشور است.
از سوی دیگر، اگر افراد شاغل در سازمان بدانند که بعد از بازنشستگی، مورد احترام سازمان هستند و طرحهای خوبی برای سلامتی و سرگرمی و تفریح آنان وجود دارد قطعا با انگیزه و شور و شوق بیشتری در سازمان کار میکنند که طبیعتا باعث افزایش کارآیی و بهره وری نیز خواهد شد.
به عبارت ساده تر، تکریم و توجه به بازنشستگان توسط سازمان متبوع ، دقیقا یک بازی دو سر برد است که هر مدیر عاقل و بالغی را برآن میدارد که بدان اهتمام ویژه داشته باشد.
تربیت، اخلاق و رفتار سازمانی ما اگر منبعث از آموزه های الهی و انسانی باشد به همه ما این نکته مهم را یادآور میشود که تکریم و توجه به بازنشستگان به عنوان کسی که ستون اصلی خیمه یک خانواده است در حقیقت فرمانبرداری از فرمان خداست در خدمت و احترام به پدرها و مادرها. بازنشستگان یک کارکرد بسیار با اهمیت دارند و اینکه میتوانند مرجع پاسخگویی و انتقال تجربیات مفید فنی حرفه ای به سؤالات شاغلین جوان سازمان باشند و این بسیار سودمند است زیرا میتواند هزینه های ناشی از آزمون و خطا و ریسک تصمیم سازیها را به شدت کاهش دهد.
برای بازنشستگان باید در سازمان خودشان ، یک مکان مجهز و شیک درست کرد با یک معماری زیبا، محیط آرایی دلچسب و جذاب و شوق انگیز و الهام بخش تا بازنشستگان ضمن حضور در سازمان ساعاتی را در کنار هم گل بگویند و گل بشنوند و در عین حال با خلوص نیت ، در قالب یک اتاق فکر و بازوی امین تخصصی ، مشورتی به سازمان خویش راهکار و ارائه طریق دهند.
قطعا خداوند اینگونه راضی است. ضمن اینکه به برندینگ و محبوبیت و خوشنامی سازمان در عرصه کسب و کار نیز توجهی خاص کرده ایم.
بازنشستگان ، گنجینههای گرانبهای عرصه علم و عمل هستند ، قدرشان را بدانیم.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
