زمین سوخته ای که تحویل ما خواهد شد !

جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و عضو شورای سردبیری با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت : گفته اگر آمریکا خاک ما را اشغال کند ؛ ما خاک خودمان را هم بمباران می کنیم.‌ این ها را محمد اکرمی‌ نیا ؛ سخنگوی ارتش به نماینده گی کل سیستم و حاکمیت از صدر تا ذیل گفته. این ادعا بیش از آنکه یک استراتژی بازدارنده یا تاکتیک نظامی به نظر برسد ؛ یک اعترافِ هولناک به بن‌ بستِ اخلاقی در تفکر نظامیِ حاکم است. اینکه یک مقام نظامیِ رسمی استراتژی زمین سوخته را به عنوان گزینه‌ای روی میز معرفی می‌کند ؛ پرسش‌های بنیادین و دردناکی را در ذهن هر شهروند و ناظر آگاهی بر می‌انگیزد که آیا این منطقِ دفاع از میهن است یا منطقِ نابودیِ هموطن ؟ در قاموسِ کلاسیکِ نظامی ارتش همواره و همه جا سپرِ بلا برای حفاظت از جان و مال و ناموس مردم بوده است. اما این نگرش جدید و وحشتناک جایِ سپر و شمشیر را عوض کرده است.

 وقتی سخنگوی ارتش به راحتی از بمبارانِ خاکِ خودی سخن می‌گوید ؛ یعنی در این جهان‌ بینی سرزمین تنها یک جغرافیایِ بی‌ روح است که می‌توان آن را به همراهِ ساکنانش به راحتی قربانی کرد بدون آنکه ارزشی برای حقِ حیاتِ شهروندان قائل شد. این دیدگاه ؛ تقلیلِ ملت به گوشتِ دمِ توپ در یک بازیِ ایدئولوژیک است. ما این منطقِ خشن و آمیخته به خشونت را پیش‌ تر البته در مواجهه با اعتراضات داخلی ؛ در برخوردهای امنیتی با منتقدان و در سرکوبِ هر صدایِ دگراندیشی بارها بارها دیده و شنیده ایم. گویی این خشونت ساختاری و برنامه ریزی شده نه یک ابزارِ مقطعی برای دفاع بلکه بخشی از دی‌ ان‌ ایِ فکریِ حکومتی ست که همواره در پیِ انضباط از طریق وحشت بوده است. وقتی ذهنیتِ حاکم برای حفظِ قدرت یا تثبیتِ هژمونیِ خود تا آنجا پیش می‌رود که حتی بمباران کردنِ خانه و کاشانه هموطن را به عنوان یک اقتدار نظامی جار می‌زند دیگر نمی‌توان از دفاع از وطن سخن گفت.

 اینجا صحبت از حفظِ یک نظام به قیمتِ نابودیِ یک ملت است. این رویکرد نه تنها بازدارنده نیست بلکه عمقِ وحشتناکی از یک ذهنیتِ خشن و بی‌پروایِ انسانی را به نمایش می‌گذارد. نظامی که حاضر است برای پیروزی در یک سناریویِ فرضیِ نظامی بر سرِ مردمِ خود آتش بریزد ؛ آیا اساساً درکی از وطن دارد ؟ وطن یعنی جانِ آدمیان.‌ یعنی تاریخ ؛ یعنی امنیتِ کودکانی که در خانه‌هایشان خوابیده‌اند. وقتی آن را بمباران می‌کنید حالا هر دلیلی که داشته باشد شما دیگر مدافعِ وطن نیستید ؛ شما ویرانگرِ آن چیزی هستید که ادعای پاسداری‌اش را دارید. این روایت و گفته نشان می‌دهد شکاف میان حکمرانی و زیستِ انسانیِ ایرانیان به عمیق‌ ترین حدِ خود رسیده است. این نه منطقِ جنگ‌ که منطقِ خود ویرانگریِ مطلق است. خشونتی که پیش از حمله به دشمن ابتدا جانِ هموطن خود را هدف قرار داده است.

مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.

ع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

3 × 5 =