سیاهو ، فرصت های از دست رفته

عیسی دیرانی خبرنگار اقتصاددان هرمزگان با درج یادداشتی نوشت :سیاهو؛ ظرفیت‌های فراموش‌شده، فرصت‌های از دست‌رفته و ضرورت بازنگری در مدیریت توسعه
دهستان سیاهو با قدمتی به بلندای قله تشگرد، مردمانی اصیل، فرهنگی غنی و موقعیتی جغرافیایی کم‌نظیر، یکی از مناطق ارزشمند استان هرمزگان به شمار می‌رود. این منطقه سال‌ها با برند نارنگی مرغوب سیاهو شناخته می‌شد و نام آن در عرصه کشاورزی و باغداری، نمادی از کیفیت و تولید بود.
متأسفانه در سال‌های اخیر، عواملی همچون خشکسالی و شرایط نامساعد طبیعی، شیوع آفات مرکبات و همچنین کم‌توجهی و نبود برنامه‌ریزی مؤثر، موجب شده است این برند ارزشمند به تدریج جایگاه گذشته خود را از دست بدهد و بخش مهمی از ظرفیت اقتصادی منطقه تضعیف شود.
با این حال، سیاهو تنها به کشاورزی محدود نمی‌شود. جاذبه‌های طبیعی، چشم‌اندازهای بکر و ظرفیت‌های گردشگری این منطقه در سال‌های اخیر، بار دیگر نام سیاهو را مطرح کرده و آن را به مقصدی جذاب برای گردشگران تبدیل ساخته است. با وجود تأکیدهای مکرر مسئولان بر توسعه گردشگری و بهره‌گیری از این ظرفیت‌ها، آنچه در عمل مشاهده می‌شود، فاصله‌ای محسوس با این وعده‌ها دارد.
امروز بیش از هر زمان دیگری، خدمت صادقانه به مردم نیازمند عزم، تدبیر، قانون‌مداری و پرهیز از نگاه‌های سلیقه‌ای است. مسئولانی که با اعتماد مردم در جایگاه خدمت قرار گرفته‌اند، شایسته است در تمامی تصمیم‌گیری‌ها، منافع عمومی را بر هرگونه منفعت شخصی یا گروهی مقدم بدانند. حفظ و تقویت اعتماد عمومی، مهم‌ترین سرمایه نظام مدیریتی است و این سرمایه تنها از مسیر شفافیت، پاسخگویی، عدالت، رعایت حقوق مردم و تصمیم‌گیری‌های کارشناسانه حفظ خواهد شد.
با وجود پیگیری‌های مستمر و دلسوزانه برای بهره‌گیری از ظرفیت‌های توسعه‌ای منطقه، برخی طرح‌های مهم همچنان به نتیجه نرسیده‌اند. از جمله می‌توان به ایجاد پهنه گردشگری در روستای تل‌گردو با هدف ایجاد اشتغال برای جوانان و تبدیل آن به مرکز خدمات گردشگری برای نزدیک به ۳۰ روستای شرق دهستان اشاره کرد. همچنین اجرای فاز دوم شهرک مسکونی با جانمایی مناسب، چشم‌انداز مطلوب و پیش‌بینی کاربری‌های تجاری، خدماتی و مسکونی در قالب یک طرح توسعه بلندمدت، از دیگر برنامه‌هایی بود که می‌توانست نقش مؤثری در آینده منطقه ایفا کند.
با این وجود، این طرح‌ها آن‌گونه که انتظار می‌رفت مورد حمایت و همکاری قرار نگرفت و در برخی موارد، تصمیم‌گیری‌های غیرکارشناسی، نبود هماهنگی لازم و برخی رویکردهای مدیریتی، موجب شد فرصت‌های ارزشمند توسعه‌ای منطقه به نتیجه مطلوب و درخور مردم نرسد.
از سوی دیگر، طی سال‌های گذشته در برخی روستاهای منطقه، از جمله روستای تل‌گردو، الگوهایی از مدیریت محلی شکل گرفته که به دلیل ضعف نظارت و نبود برخورد مؤثر با برخی نارسایی‌ها، به مرور زمان استمرار یافته است. تداوم چنین روندی می‌تواند ضمن ایجاد مانع در مسیر توسعه متوازن، بر اعتماد عمومی نیز تأثیر منفی بگذارد.
اصلاح این وضعیت نیازمند اجرای دقیق قانون، تقویت نظارت، پاسخگویی مدیران، شایسته‌سالاری و پرهیز از هرگونه رفتار یا تصمیم خارج از چارچوب‌های قانونی است. تنها در سایه عدالت، مدیریت علمی و حاکمیت قانون می‌توان مسیر توسعه پایدار را هموار کرد و زمینه مشارکت و امیدواری بیشتر مردم را فراهم ساخت.
بی‌تردید توسعه پایدار سیاهو با برگزاری جلسات، بیان ظرفیت‌ها و ارائه شعارها محقق نخواهد شد؛ بلکه نیازمند تصمیم‌های کارشناسانه، شفاف، عدالت‌محور و حمایت عملی از طرح‌های توسعه‌ای است. امید است مسئولان با بازنگری در شیوه مدیریت و برنامه‌ریزی، از ظرفیت‌های کم‌نظیر این منطقه به بهترین شکل بهره بگیرند تا سیاهو بار دیگر جایگاه شایسته خود را در حوزه کشاورزی، گردشگری و توسعه منطقه‌ای بازیابد.

مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.

ع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دو × یک =

پربازدیدترین ها