اینترنت چینی ها ؛ اینترنت ایرانی ها !

جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و عضو شورای سردبیری با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت : دنیای امروز‌ ؛ دنیای داده‌هاست. دنیای بیت‌ها و پیکسل‌ها که سرعت آن‌ها ؛ تعیین‌ کننده سرعت پیشرفت تمدن‌هاست. در حالی که جهان در آستانه‌ی یک انقلاب دیجیتال بزرگ ایستاده ما در ایران در میانه‌ی یک بن‌ بست تکنولوژیک دست و پا می‌زنیم. اخباری که از اینترنت در چین به گوش می رسد ؛ چشمان هر ناظر هوشمندی را به خود خیره کرده است. چین با راه‌ اندازی شبکه‌های ۱۰ گیگابیتی (10G) مرزهای سرعت را به کل جابه‌جا کرده است. فناوری‌ای که در آن دانلود یک فیلم با کیفیت فوق‌ العاده بالا دیگر یک فرآیند صبر و انتظار نیست بلکه اتفاقی ست که در چند ثانیه رخ می‌دهد. در آن سوی جهان اینترنت مثل جریان خون در رگ‌های یک موجود زنده سریع ؛ روان و بی‌وقفه جریان دارد. اما وقتی نگاهی به واقعیتِ زندگی دیجیتال در ایران می‌اندازیم با تصویری کاملاً متفاوت و تلخ روبرو می‌شویم. اینجا بر خلاف آن سرعت‌های سرسام‌ آور در دنیا ما هنوز با همان رویکرد گازوییلی و سنتی با اینترنت برخورد می‌کنیم. انگار باید برای روشن شدنِ یک صفحه وب انرژی و قدرت مضاعفی خرج کنیم و با هر بار لود شدن یک صفحه ساعتها به انتظار بنشینیم.

 اینترنت ما نه یک ابزار تسهیل‌گر بلکه آزمونی دشوار برای صبوری ست که هر روز فرسایشی بیشتر بر روان جامعه وارد می‌کند. واقعیت این است که این کندی ؛ این ضعف‌ و این محدودیت‌ها مطلقا تصادفی نیست. در لایه‌های زیرین این بن‌ بست منافع چند نفره نهفته است. کسانی که از همین تاریکی و کندی سودهای کلان می‌برند. کسانی که می‌دانند دسترسی آزاد و سرعت بالای اینترنت ؛ به معنای دسترسی به دانش ؛ به معنای اتصال به جهان و به معنای آگاهی ست. آن‌ها از آگاهی می‌ترسند. آگاهیِ مردمی که بتوانند بدون مانع حقیقت را از منابع جهانی بخوانند و با دنیا مقایسه کنند. برای این گروه‌ اینترنت نباید یک بزرگراه هموار باشد بلکه باید یک مسیر پر دست‌ انداز باقی بماند تا کنترل جریان اطلاعات در دست خودشان باشد. فاجعه‌ای دیگر در این میان تجارتِ سایه در بازار فیلترینگ است. داستان فیلترشکن‌ها خود یک چرخه استثمار جدید است. هر ماه میلیاردها تومان از جیب مردم نه برای پیشرفت یا زیر ساخت بلکه به جیب دلالانِ خدانشناسی می‌رود که بازار انحصاری فیلتر شکن ها را با مجوز دولت در اختیار دارند. کسانی که از نبودِ امنیت دیجیتال و محدودیت‌های ساختگی ؛ یک بازار سیاه و پر سود راه انداخته‌اند. آن‌ها از نیاز مردم به آزادی ؛ پول در می‌آورند و در حالی که مردم برای عبور از دیوارهای دیجیتال تقلا می‌کنند ؛ این ها پول های باد آورده می گیرند.

مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.

ع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دوازده − 3 =