ترامپ استاد بازی های پنهان !

جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و عضو شورای سردبیری با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت :  ترامپ چهره‌ای که سیاست آمریکا را برای همیشه دگرگون کرده همواره با دو گانگی در افکار عمومی مواجه بوده است. سوال این است که آیا او یک رهبر تجربی ست که به طور ناخواسته وارد سیاست شده یا یک استراتژیست همه فن حریف است که از ابتدا تا انتها یک بازی بزرگ را مدیریت می‌کند. روش ترامپ در استفاده از توئیت‌ها یا پست‌های شبکه‌ های اجتماعی ؛ سخنرانی‌ های جنجالی و اظهارات تحریک‌ آمیز ؛ فراتر از یک عادت و یا یک رفتار ساده است. هر روز رسانه‌ها مجبور به واکنش به اظهارات او هستند و همین امر باعث می‌شود که مسائل کلیدی مورد نظر او همواره در صدر اخبار باقی بمانند و مسائل دیگر از دید پنهان شوند. این یک مهارت درخشان در مدیریت ادراک عمومی ست که در کمتر سیاست مداری در جهان وجود دارد.

 ترامپ با ایجاد یک جریان مداوم از اخبار فوری و حساس و البته گمراه کننده توانسته توجه عمومی را به سمت اهداف استراتژیک خود هدایت کند. این تاکتیک که اغلب با استفاده از ادبیات اغراق‌ آمیز و نام‌ گذاری‌های خاص همراه شده واداشته که هر واکنش رسانه‌ای در واقع به تقویت پیام اصلی او کمک کند. سیاست مداران سنتی بر اساس قواعد و هنجارهایی که دهه‌ها شکل گرفته بازی می‌کنند. ترامپ با زیر پا گذاشتن مکرر این قواعد نه تنها رقبای خود را در موقعیتی دفاعی قرار داده بلکه آن‌ها را وادار به واکنش‌های احساسی و قابل پیش‌ بینی کرده است. کسی که هنجارها را می‌شکند دست خود را پنهان می‌کند و در این حین مخالفانش مجبورند بر سر شکستن هر هنجار با او وارد نبرد شوند.

 اگر شناخت ترامپ سخت است و یا این که هیچ‌ کس ترامپ را نمی‌شناسد ؛ شاید به این دلیل باشد که او هرگز نخواسته است شناخته شود. او یک چهره ی چند وجهی سیاسی را به نمایش گذاشته است. چهره‌ای به ظاهر ساده‌ لوح و عادی اما به شدت متمرکز و حواس جمع. پشت نقابی که یک ذهن عملگرا پنهان شده تا بتواند به خوبی سیستم را به نفع خود به حرکت درآورد. شاید بزرگترین بازی ترامپ این بوده که توانست همه را متقاعد کند که او یک شو و برنامه ی تلویزیونی برای سرگرمی ست در حالی که در واقعیت او در حال رهبری یک اپرای سیاسی پیچیده در جهان است. این تعریف واقعی از یک سیاستمدار قهار است که مهارتش در فریفتن رسانه‌ها و رقبا از مهارتش در سیاست‌ گذاری‌ های سنتی‌اش بیشتر است. حرف آخر این که او یک بازیگر نیست. او خودِ صحنه است.

مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.

ع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سیزده − هشت =

پربازدیدترین ها