اقتصاددان : هجده سال پیش «سند چشمانداز بیست ساله ایران» توسط مقام رهبری ابلاغ شد. سندی که همه ارکان عالی سیاستگذاری نظام در تنظیم و تصویب آن نقش داشتند، برگ به برگ آن به امضا و تأیید و ابلاغ رهبری رسید. این سند نقشه راه حکمرانی کشور برای رسیدن به «قله» بود. قرار بود بر اساس این چشمانداز با میانگین ۸ درصد رشد اقتصادی سالانه در سال ۱۴۰۴ ایران «قدرت اقتصادی اول منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا باشد.
در سال ۲۰۰۵ (۱۳۸۴) تولید ناخالص داخلی ایران ۲۲۶/۵ میلیارد دلار بوده است و اگر در مسیر چشمانداز پیش میرفتیم در سال ۱۴۰۴ باید تولید ناخالص داخلی ایران به رقم ۹۷۷/۵ میلیارد دلار میرسید و در طول بیست سال مجموع ۱۰۳۶۵ میلیارد دلار ارزش افزوده در اقتصاد ایران تولید میشد. در حالی که اگر دو سال باقیمانده تا ۱۴۰۴ رشد خوشبینانه ۴ درصدی را در اقتصاد کشور داشته باشیم در سال ۲۰۲۴ معادل ۶۰ درصد از پیشبینی سند چشمانداز فاصله خواهیم داشت و در مجموع ۲۱۳۸ میلیارد دلار از ارزشافزوده پیشبینی شده قابل تحقق سند چشمانداز «عقب ماندهایم».
برای اینکه بدانید این عدد چقدر بزرگ است باید به خاطر بیاورید که غرامت مورد ادعای ایران برای جبران خسارتهای جنگ تحمیلی هشت ساله ۴۰۰ میلیارد دلار بوده است. به عبارت دیگر میزان عقبماندگی ما و میزان فاصله ما از قله طی این سالها به اندازه خسارتهای ۵ بار جنگ تحمیلی ۸ ساله بوده است.
فارغ از این که در این عقب ماندگی علل و عوامل چیست و مقصر را باید کجا جستجو کرد، به وضوح روشن است که به هیچ وجه به قله نزدیک نیستیم و هر سال فاصله ما نه تنها از قله بلکه از مسیر قله نیز دورتر و دورتر شده است! به نمودار زیر نگاه کنید خط آبی مسیر پیشبینیشده برای قله است و خط نارنجی آنجایی که بودهایم و هستیم و خواهیم بود.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
