در «درازای زمان» و در «پهنای زمین»،
«نورستیزان» و «شعورگریزان»،
می کوشند با «توده های ابر» و «دوده های ستبر»؛
«چشم امید» و «چشمۀ خورشید»را کور کنند!
ولی هرگز نه «امید با حق پوشی می میرد»
و نه «خورشید،خاموشی می پذیرد»!
بنابراین بیاییم چون «شمع امید بسوزیم» و در هر «جمع مفید بیفروزیم»!
زیرا «نور،ماندنی» است و «شعور،افشاندنی»!
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
ستبر:بزرگ،فربه،غلیظ،سفت و سخت
دانلود رایگان کتاب ها و دیگر آثار این قلم در کانال گزین گویه های مطهر
https://t.me/nedayemotahar
