در «درازای زمان» و در «پهنای زمین»، «نورستیزان» و «شعورگریزان»، می کوشند با «توده های ابر» و «دوده های ستبر»؛ «چشم امید» و «چشمۀ خورشید»را کور کنند! ولی هرگز نه...