خوشحالی یعنی «توانمندی قامت» و «افرندی استقامت»،
در برابر «سختیها» و «شوربختیها»!
خوشحالی یعنی «پذیرش این باور» و «گزینش این نظر»،
که «درد و رنج» و «بیماری و شکنج»،
«بخشی از حیات» و «نقشی از صفات» است.
ولی اگر همۀ آن ها بر ما «بتازند»، نباید ما را از «پای بیندازند».
خوشحالی یعنی «میل به زندگی» و «نیل به ارزندگی»،
همراه با این تلقّی که «پذیرش مرگ» چون «ریزش برگ» طبیعی است!
خوشحالی یعنی«ریزش پس از زادن» و «خیزش پس از افتادن».
خوشحالی یعنی توان «شادزیستن» پس از هر «غمبادگریستن».
خوشحالی یعنی «حضور ژرف در دار هستی» و «ظهور شگرف در مدار حقپرستی»!
خوشحالی یعنی پیوسته باید چون «رود جاری»باشیم و چون «سرود،ساری».
و سرانجام «بالاترین خوشحالی» و «والاترین سبزسگالی»،
دلگرمی به داشتن«ولایی بیزوال» نسبت به «خدایی لایزال»است.
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸
سگال:فکر،اندیشه
افرند: فرّ و شکوه
ساری: نفوذکننده،دررونده به همۀ اجزای چیزی
دانلود رایگان کتاب ها و دیگر آثار این قلم در کانال گزین گویه های مطهر
https://t.me/nedayemotahar
