جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و عضو شورای سردبیری با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت : گاهی لازم نیست برای شناخت عمق بی‌تدبیری و ضعف مدیریت در یک مجموعه ؛ گزارش‌های چند صد صفحه‌ای منتشر کرد. گاهی یک هدیه کافی ست تا تمام آنچه را که نباید در نظام تکریم استعدادها اتفاق بیفتد ؛ به شکلی تهوع آور به نمایش گذاشته شود. ماجرای سینا رضایی ؛ رتبه اول استانی جشنواره خوارزمی ما را به لایه هایی از مدیریت در ایران می برد که در کمتر کشوری دیده شده است. جوانی که با تلاش ؛ استعداد ؛ پشتکار و توانمندی خود به جایگاهی شایسته رسیده پس از چهار ماه انتظار به مراسم تجلیل از نخبگان دعوت می‌شود و حاصل این همه انتظار و عنوان پر طمطراق تجلیل از نخبگان ؛ اهدای یک هدیه ی بسیار عجیب است. مسئولان ما با استعدادهای این سرزمین چه کرده اند. آیا قرار است جوانان نخبه را تشویق کنیم یا با رفتارهای نسنجیده ؛ انگیزه و غرور علمی آنان را زیر سؤال ببریم.
آیا مفهوم تکریم نخبگان در قاموس برخی مدیران به برگزاری یک مراسم ؛ گرفتن چند عکس یادگاری و تحویل دادن هدیه‌ای نمادین و تحقیر آمیز تقلیل پیدا کرده است. اگر قرار نبود هدیه‌ای درخور و شایسته تهیه کنید ؛ چرا اصلاً چنین مراسمی برگزار کردید. اگر بودجه ندارید ؛ چرا با نام و عنوان تجلیل از نخبگان ؛ توقع و انتظار ایجاد می‌کنید. مگر نمی‌شد با یک لوح تقدیر محترمانه ؛ یک هدیه فرهنگی مناسب یا حتی یک برخورد صمیمانه و شایسته شأن این جوان را حفظ کرد. دردناک‌تر از خود هدیه ؛ پیامی ست که چنین رفتارهایی به نسل جوان منتقل می‌کند که هر چقدر تلاش کنید و هر چقدر استعداد داشته باشید و هر اندازه برای موفقیت بجنگید ته داستان همین هدیه است که به سینا داده شد. یک بسته ماژیک رنگی ! این همان نقطه‌ای ست که باید نگران شد. ما از فرار مغزها ؛ مهاجرت نخبگان ؛ بی‌انگیزگی جوانان و ناامیدی نسل آینده سخن می‌گوییم. اما آیا هیچ گاه از خود پرسیده‌ایم که رفتار همین مدیران و مسئولان چه سهمی در دلسرد کردن استعدادهای کشور دارد؟ نمی‌شود از جوانان انتظار افتخار آفرینی داشت اما در مقابل موفقیتشان این گونه بی‌اعتنا و بی‌ملاحظه رفتار کرد.
نمی‌شود شعار حمایت از نخبگان داد اما در عمل کاری کرد که یک جوان احساس کند حتی ارزش یک تقدیر آبرومندانه را هم ندارد. مسئله سینا رضایی نیست. مسئله هزاران سینای دیگری ست که شاید امروز در گوشه‌ای از این کشور مشغول ساختن آینده باشند و فردا با همین بی‌اعتنایی‌ها تصمیم بگیرند استعدادشان را جایی دیگر به نمایش بگذارند. به مسئولان برگزار کننده این مراسم باید گفت که تجلیل از نخبه ها صدقه دادن نیست که احترام گذاشتن به آینده کشور است. اگر توان و درایت یک تقدیر شایسته را ندارید ؛ دست کم با نام نخبگان نمایش مدیریتی راه نیندازید. شرم‌آور است که کسی که باید مورد تجلیل قرار بگیرد ؛ در نهایت شاهد کوچک شدن شأن موفقیتش به دست متولیان همان تجلیل باشد. وای که بی‌تدبیری شما که چه بر سر این کشور و استعدادهایش آورد.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
