دکتر مجید سجادی پناه با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت : وقتی کشورهای مختلف درباره دائمی‌کردن یا تغییر فصلی ساعت‌ها بحث می‌کنند، پرسش مهم برای ایران این است: چرا کشوری که با ناترازی برق، فشار بر شبکه انرژی و ضرورت مدیریت مصرف روبه‌روست، تغییر ساعت رسمی را کنار گذاشت، بی‌آنکه بحث عمومی روشنی درباره هزینه‌ها و منافع این تصمیم شکل بگیرد؟ تغییر ساعت به‌خودی‌خود معجزه انرژی نیست؛ اما می‌تواند با جابه‌جایی ساعات فعالیت اجتماعی، بخشی از مصرف روشنایی را تغییر دهد و زمان اوج مصرف را تحت تأثیر قرار دهد. مسئله این است که آیا دولت پیش از کنارگذاشتن این ابزار، ارزیابی جامع و شفافی از پیامدهای آن برای مصرف برق، ساعات کاری، مدارس و زندگی روزمره انجام داده است؟
پرسش اصلی از سیاست‌گذاران انرژی کشور این است: آیا تصمیم به کنارگذاشتن تغییر ساعت بر پایه محاسبات ملی و داده‌های واقعی گرفته شد یا ملاحظات دیگر بر ضرورت سنجش آثار انرژی آن غلبه کرد؟ در حکمرانی انرژی، حتی یک درصد صرفه‌جویی هم باید اندازه‌گیری شود؛ نه اینکه پیشاپیش نادیده گرفته شود.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
