جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و عضو شورای سردبیری با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت : دستی از سر مهر بر سر ملت کشیده و با لحنی پدرانه می‌گوید: بفرمایید. این هم از هدیه ما به شما. هدیه ای که ده ها و صدها ناسزا را در ریال به ریال خود پنهان کرده تا همه را نثارِ آنهایی کند که مردم را ساده پنداشته اند و گمان دارند ملتِ گدایِ هدیه ی آنان است. رقم فعلی کالا برگ برای هر نفر ایرانی یک میلیون تومان است. حالا وزیر اقتصاد دولت پزشکیان می گوید از ابتدای مهر ۳۰۰ هزار تومان به این رقم افروده می شود تا سقف را به یک میلیون و سیصد هزار تومان برساند. افزایش ناچیزی که نه تنها دردی از دردهای مردم را دوا نمی‌کند بلکه بیش از پیش عمق فاجعه اقتصادی و استهزای آشکار دولت به ملت را نمایان می‌سازد.
مسئولین ما خواب تشریف دارند یا در عالم دیگری سیر می کنند و نمی دانند در کشوری که نرخ تورم ؛ اژدهای هفت سر شده و هر روز سفره‌های مردم را کوچک و کوچک تر می‌کند ؛ چنین مبالغ ناچیزی را به عنوان راهکار نمی پذیرد و قبول ندارد که آن را به ریشخند و تمسخر هم می گیرد. اگر شاخص‌های تورم را نه از پشت عینک خوش بینانه دولت که از دریچه واقعی زندگی مردم ببینیم ؛ اگر قیمت کالاهای اساسی و خرد و مصرفی را که هر روز سر به فلک می‌کشند را سیاهه کنیم ؛ آنگاه در می‌یابیم که این کالا برگ و افزایش‌های ادعایی آن چیزی جز یک شوخی مسخره و طنز تلخ با مردمی نیست که در باتلاق فقر دست و پا می‌زنند. همچنان که یارانه‌های نقدی ؛ سال هاست به جای گره گشایی ؛ نمادی از نمایش عریان فقر و ناتوانی اقتصادی شده‌اند ؛ این کالا برگ نیز همین نقش را ایفا می‌کند. این ارقام ناچیز نه تنها توان خرید مردم را افزایش نمی‌دهند بلکه به وضوح نشان می‌دهند که دولت یا از واقعیت تلخ اقتصادی جامعه بی خبر است یا خود را به آن راه زده و با این اقدامات نمایشی سعی در سرپوش گذاشتن بر ناکارآمدی های خود را دارد.
تورم افسار گسیخته در ایران در کنار دستمزدهای ناچیز و حقوق‌های بخور و نمیر چنان بلایی بر سر مردم آورده که هر نسخه‌ای که برای درمان این درد پیچیده شود بی فایده است. این مردم نه نیازمند صدقه که نیازمند تدبیر واقعی ؛ مدیریت اقتصادی صحیح و بازگشت ثروت‌های باد آورده به چرخه تولید و رفاه عمومی هستند. رقم ۳۰۰ هزار تومان شاید در ظاهر برای خرید یک پفک نمکی کافی باشد اما هرگز نمی‌تواند شکاف عمیق ایجاد شده میان سفره خالی مردم و حلقوم سیری ناپذیر تورم را پر کند. اساس و پایه ی کالا برگ از اول هم نه یک راهکار که نشانه‌ای دیگر از بی توجهی به کرامت انسانی و درد واقعی مردم بود که مشکلات را کمتر که نکرد هیچ ؛ بیشتر هم کرد.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
