اقتصاددان : اگر نتانیاهو برای ماندن در قدرت، بدون هماهنگی با آمریکا، اسرائیل را به جنگ با ایران بکشاند تا از دل بحران، دولت وحدت ملی تشکیل دهد و گادی آیزنکوت، رقیب ۴۹ کرسی‌اش، را برای مقابله با ایران به کابینه بکشاند، باید یک احتمال خطرناک را در نظر بگیرد: این ماجراجویی ممکن است درست در آستانه توافقی چهارجانبه میان ایران، ترکیه، عربستان و پاکستان رخ دهد؛ توافقی که در صورت تحقق، می‌تواند محاسبات منطقه‌ای را تغییر دهد و واشینگتن را به فاصله‌گرفتن از جنگ سوق دهد.
اسرائیل نباید تصور کند که بازی‌های سیاسی تل‌آویو و تحولات دیپلماتیک تهران، حواس نخبگان سیاسی، نظامی و امنیتی ایران را از تحولات میدانی و تهدیدهای احتمالی جنگ محبوب او منحرف خواهد کرد. ایران تجربه حملات غافلگیرکننده جنگ ۱۲روزه را فراموش نکرده است؛ حملاتی که بدون هماهنگی کامل با واشینگتن انجام شد و تصور برخی نخبگان سیاسی ایران مبنی بر اینکه اسرائیل بدون هماهنگی با آمریکا به ایران حمله نخواهد کرد، در هم شکست. اما این بار، حرکت‌های ایذایی و غافلگیری‌های احتمالی نمی تواند محاسبات امنیت ملی ایران را مختل کند. نتانیاهو باید بداند که بازدارندگی در این مرحله، صرفاً به معنای پیش‌بینی حمله بعدی نیست؛ بلکه مستلزم شناخت و محاسبه هزینه‌هایی است که این جنگ مطلوب او می‌تواند به همه لایه‌های امنیت، اقتصاد و زیرساخت‌های حیاتی اسرائیل تحمیل کند.
دقیقاً از همین نقطه است که منطق بازدارندگی در عصر هوش مصنوعی معنا پیدا می‌کند. قدرت کشورها دیگر صرفاً با شمار موشک‌ها و برد تسلیحات سنجیده نمی‌شود؛ شبکه‌های ارتباطی، مراکز داده و زیرساخت‌های دیجیتال نیز به بخشی بسیار مهمی از عمق راهبردی و توان ملی تبدیل شده‌اند. در همین چارچوب، تونل‌های ارتباطی زیر شهر تل‌آویو، با طول مجموع حدود ۱۰ کیلومتر و عمق تقریبی ۱۵ متر، در تیر رس ما قرار دارند؛ مسیرهایی که ریشه در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ دارند و اکنون بستر عبور فیبرهای نوری و اتصال بخش‌هایی از شبکه ارتباطی، شرکت‌های فناوری و کاربران هستند. با گسترش هوش مصنوعی و افزایش وابستگی اسرائیل به انتقال بی‌وقفه داده، اهمیت این زیرساخت‌های پنهان نیز ده‌چندان می‌شود.
پیام راهبردی روشن است: در عصر هوش مصنوعی، عمق دفاع فقط با استحکام پناهگاه‌ها و برد موشک‌ها تعریف نمی‌شود؛ تاب‌آوری شبکه‌های دیجیتال و هزینه اختلال در آن‌ها نیز بخشی از معادله بازدارندگی است.که نتانیاهو در محاسباتش باید آن را به دقت لحاظ کند.
این تونل‌های زیر زمینی شهر تل آویو، نمونه‌ای از ستون‌های نامرئی اقتصاد دیجیتال‌اند؛ زیرساخت‌هایی که در روزهای عادی کمتر دیده می‌شوند، اما اختلال در آن‌ها می‌تواند پیامدهایی فراتر از یک قطعی ساده و فلج کننده داشته باشد. عمق، بتن و تدابیر حفاظتی، سطح امنیت را افزایش می‌دهند، اما هیچ زیرساختی را در برابر همه سناریوهای بحران مصون نمی‌کنند.
پیام هشدار روشن است: هر ماجراجویی نظامی با یا بدون هماهنگی با آمریکا، آن هم در آستانه یک توافق منطقه‌ای مهم، هزینه‌هایی برای رژیم صهیونیستی ایجاد می کند که قطعا از میدان نبرد فراتر خواهد رفت. این سخن نه برنامه عملیاتی، بلکه یادآوری منطق بازدارندگی است: آغاز جنگ آسان‌تر از مهار پیامدهای آن است.
نتانیاهو باید بداند که تشکیل دولت وحدت ملی و کشاندن رقیبان به کابینه، تضمینی برای پیروزی نیست. جنگی که برای نجات یک دولت آغاز شود، ممکن است هزینه‌ای زیادی بر منطقه و شریک راهبردی ان یعنی آمریکا تحمیل کند.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
