آب را به روی میراب باز نمایید

حمیدرضا مرادی  عضو شورای سردبیری با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت :  لزوم حفظ حراست نگهداری نگهبانی و صیانت از طاق تاریخی جائین حاجی آباد هرمزگان
طاق سنگ و ساروجی روستای جائین در حاجی آباد هرمزگان که یکی از شاهکارهای معماری بنایی و مهندسی آبرسانی کشاورزی در ایران باستان است بر روی رودخانه فصلی دهنه جائین واقع شده است طاق دارای دو دهنه است که ستون وسطی و اصلی آن با یک نبوغ معماری نیاکان هوشمند و معماران این اجدادان باهوش مان بر روی سنگی خارا در وسط دهنه رودخانه فصلی واقع شده است تا ضربه گیر اصلی طاق در هجوم سیلاب های بنیاد کن دهنه جایین باشد و کاربرد اصلی طاق انتقال آب کشاورزی به آنطرف رودخانه فصلی برای استفاده باغداران این منطقه بوده و هست به سبک طاق های پل سازی راهسازی معماری که اختراع مهندسین راهسازی پل سازی معماری و آبرسانی ایران باستان است وجود دائمی آب باعث رویش درختچه ها علف ها بر دیوارها و سقف طاق گردیده که همین علت سبب شادابی و سرزندگی طاق در ادوار گذشته بوده است و شاید یکی از دلایل دوام و قوام طاق در اعصار گذشته اماچند وقتی است که‌ باغداران محترم روستا با انتقال آب از لوله و قرار دادن لوله روی طاق سبب نگرانی دوستداران و اهالی روستا و همه عاشقان معماری باستانی ایران و اجداد هرمزگانی ها را فراهم آورده اند لذا از مدیر کل محترم اداره کل میراث فرهنگی گردشگری صنایع دستی استان هرمزگان مسئول این اداره در شهرستان حاجی آباد مدیر کل جهاد کشاورزی استان هرمزگان مدیریت جهاد کشاورزی شهرستان حاجی آباد همجنین شورای اسلامی و دهیار روستای جائین و همه باغداران کشاورزان زحمتکش روستای جایین استدعا داریم برای حفظ حراست نگاهبانی نگهداری و صیانت از یک شاهکار معماری ایران باستان اجازه دهند آب به روال قرنها از روی طاق جریان یافته و زندگی را به طاق باستانی جایین حاجی آباد هرمزگان برگردانند.

توقع زیادی نیست بستن آب و تشنگی دادن به آبدار و میرابی که قرنها نگهبان آب در دهنه جایین بوده است درست نیست آبدار که نباید تشنه باشد آنکه سالها آب کشاورزی شما در آغوش کشیده و به سلامت عبور داده است اکنون خود تشنه و در حال مرگ است حیات دوباره طاق تاریخی جائین حاجی آباد هرمزگان در دستان سخاوتمند باغداران زحمتکش روستای جائین است
بسم الله باغداران عزیز جائین آبدار و میراّب و نگاهبان باستانی شما تشنه و منتظر بازگشایی آب است با حذف لوله از قبل تا بعد از طاق و جریان دائمی آب به روال سابق این کهنه سرباز نگهبان آب و موزه تاریخی آب کشاورزی ایران باستان را زنده نمایید.

مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.

ع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بیست − هفت =

پربازدیدترین ها