به گزارش اقتصاددان به نقل از دنیای اقتصاد  ،  در بحران‌ها یک لایه قابل‌مشاهده، مانند تهدیدهای سخت، وجود دارد که در تحلیل‌ها بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرند. در مقابل، لایه‌ای نامرئی نیز وجود دارد که نه از جنس تهدیدهای سخت، بلکه از جنس از دست دادن کیفیت حل و فصل مسائل است. به عبارت دیگر، این موضوع به کارکرد نهادها و قواعد بازی بازمی‌گردد و از کیفیت خروجی‌ آنها نشأت می‌گیرد. در این حالت، واقعیت‌های اجرایی نهادها از انتظارات عمومی فاصله می‌گیرد و زمینه‌ساز بحران‌های بعدی می‌شوند. سیاستگذاری‌های نادرست اقتصادی گاه می‌توانند بیشتر از بمباران آسیب بزنند؛ زیرا درحالی‌که بمباران خسارات مادی برجای می‌گذارد، سیاست‌های نادرست، رویه‌ها، خط‌مشی‌ها و عملکرد نهادها را دستخوش تغییر می‌کند و آثار مخرب به مراتب بیشتری ایجاد خواهند کرد.