‌ اینترنت گازوییلی را چه به گران کردن !

جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و عضو شورای سردبیری با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت : روز اول آبان را می شد با خبرهایی بهتر از این آغاز کرد. اما خبر  این است که اپراتورهای همراه اول و ایرانسل اعلام کرده‌اند که از بامداد اول همین ماه تعرفه مکالمه ؛ پیامک و بسته‌های اینترنت همراه تا سقف ۴۰ درصد افزایش یافته است. ایرانسل نیز افزایش تعرفه خدمات اینترنت ثابت و فیبر نوری را تا همین سقف اعلام کرده آن هم در شرایطی که افزایش قبلی تعرفه اینترنت در پنجم اسفند ماه سال گذشته انجام شده بود. باید از این اپراتورها ؛ بسیار قدردانی کرد که همه جوره هوای مردم را در این وانفسای به سوگ نشسته دارند. افزایش تعرفه زمانی می‌تواند قابل دفاع باشد که مردم در برابر هزینه بیشتر ؛ خدمات بهتر ؛ سرعت بالاتر ؛ پایداری مقاوم تر کیفیت قابل قبول‌تری هم دریافت کنند.

 نمی‌توان از مردم انتظار داشت هزینه‌های روزافزون را تحمل کنند ؛ اما در مقابل همچنان با اینترنتی مواجه باشند که در بسیاری از مواقع برای انجام ساده‌ترین امور روزمره ؛ کارهای اداری ؛ آموزش ؛ کسب‌وکار و ارتباطات با اختلال و محدودیت روبه‌روست. آثار این افزایش قیمت فقط به قبض تلفن یا هزینه خرید یک بسته اینترنت که محدود نمی‌ماند که هزینه زندگی و فعالیت اقتصادی مردم را نیز بالا می‌برد. در چنین شرایطی پرسش این است که آیا درآمد و توان اقتصادی مردم نیز متناسب با این افزایش‌ها رشد کرده ؛ آیا حقوق‌ها ؛ دستمزدها و درآمد کسب‌وکارهای کوچک هم هر بار که تعرفه‌ای افزایش پیدا می‌کند به همان نسبت بالا می‌رود. مردم تا کجا باید هزینه ناکارآمدی‌ها ؛ فشارهای اقتصادی و افزایش پی‌درپی قیمت‌ها را تحمل کنند؟ وقتی مشترک برای خرید بسته اینترنت هزینه بیشتری می‌پردازد انتظار دارد دست‌ کم بتواند از همان خدمت ؛ با کیفیتی متناسب با پولی که پرداخت کرده استفاده کند. اگر قرار باشد قیمت‌ها مرتب بالا بروند‌ ؛ اما تجربه کاربر همچنان با کندی ؛ اختلال و نارضایتی همراه باشد ؛ این چه نسبتی با حقوق مصرف‌ کننده و عدالت در ارائه خدمات دارد؟

 گران‌ کردن که هنر نیست ؛ هنر این است که در برابر پولی که از مردم می‌گیرید در هر صنف و شغلی خدمت شایسته هم ارائه دهید. مردم مشتریان بی‌صدای یک بازار بی‌رقیب نیستند. حق دارند مطالبه‌گر باشند. کیفیت بخواهند و در باره هزینه‌ای که می‌پردازند پاسخ روشن دریافت کنند. افزایش تعرفه بدون ارتقای محسوس کیفیت نه نشانه پیشرفت است و نه دلیلی برای رضایت مشترک بلکه پرسشی بزرگ در باره مسئولیت‌ پذیری اپراتورها و نظارت نهادهای مسئول ایجاد می‌کند. اگر قرار است قیمت اینترنت ۴۰ درصد بالا برود کیفیت هم باید از پشت خط قرمزها و اختلال‌ها بیرون بیاید وگرنه این فقط گران‌ شدن اینترنت نیست گران‌ شدن نارضایتی مردم است. رخدادی که برای حاکمیت و سیستم هیچ گاه مهم نبوده است.

مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.

ع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

19 − 11 =

پربازدیدترین ها