گزین‌گویه‌های مطهر.فرگرد۲۰۸۸
هر پگاه نو با یک نگاه نو
من واپسینْ «گامِ برگ» را به «هنگامِ مرگ» دیدم.
باد او را از درختی «کَند» و به جویی «اَفکَند».
برگ ،«آماده» و «بی اراده»،
«سرشتِ ریش‌ْریش» و «سرنوشتِ خویش» را
به «جریانِ آب» و «هیجانِ خیزاب» سپرد.
آب او را به هر «سویی می‌بُرد» و به هر «کویی می‌سپُرد».
من «غنای تامُّل» و «معنای توکُّل» را از برگ آموختم.
ما باید ضمنِ «کمالِ خودارزی» و «استقلالِ خردورزی»،
آنچه را که «خارق‌ُالعاده» و «فراتر از اراده» است،
«هُدا انگاریم» و به «خُدا بسپاریم».
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸
هُدا: راستی،رستگاری، راه راست،راهنمایی
ریش‌ْریش: چاک‌ْچاک،پاره‌ْپاره
دانلود رایگان کتاب‌ها و دیگر آثار این قلم در کانال گزین‌گویه‌های مطهر
https://t.me/nedayemotahar
