در هر کشتزار گندم «خوشههایی سربرافراشته» و «پوشههایی سرفروانگاشته»اند.
آن ها که «سربرافراختهاند،خالی»اند و این ها که «سرفروانداختهاند،عالی»
اینان «دانههای گندُم» دارند و آنان ،«میانههای توهُّم».
«خوشههای سربهزیر» پر از «توشههای خجیر»است.
«ساختار مردم» نیز چون «کشتزار گندم»است.
اینان که «هوتن»اند،«فروتن»اند
و آنان که «بیهنر»اند،«جلوهگر»اند.
اینان«اصحاب گفتگو»هستند و آنان «ارباب هیاهو».
آنان بر «صدر مینشینند» و «قدر میبینند»
و اینان «خانهنشین»اند و «فرزانهآفرین»!
آنان «دستبوس»اند و «چاپلوس»
و اینان «مغز میجویند» و «نغز میگویند»!
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
هوتن: خوش اندام،خوش قامت
خجیر: خوب و پسندیده،نیک نژاد
نغز: خوب، نیکو، هر چیز بدیع که دیدنش خوشآیند باشد
دانلود رایگان کتابها و دیگر آثار این قلم در کانال گزینگویههای مطهر
https://t.me/nedayemotahar
