پرش به محتوا
شنبه ۳۰ آبان ۱۴۰۵
جامعه

یک نشانه کوچک از زندان !

جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و عضو شورای سردبیری با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت : زندان را به دیوارهای بلند ؛ میله‌های سرد آهنی و درهای سنگین و قفل‌ شده می شناسند. جهانی دور و حتی ناپیدا که گاهی پریدن یک پرنده از دیواری به دیوار دیگر به حسرت و آرزو بدل می شود‌. اما همین زندان گاهی فاصله‌ای ست میان دو نگاه. میان دو دست که مدت‌هاست یکدیگر را لمس نکرده‌اند. میان قلب‌هایی که هنوز عاشقانه یکدیگر را دوست دارند اما فرصت با هم بودن را از دست داده‌اند. گاهی یک سفارش کوچک ؛ یک تکه یادگاری ؛ یک نشانه ای ساده یا حتی چند کلمه از پشت دیوارهای زندان می‌تواند دری را در زندگی بیرون از زندان باز کند که سال‌هاست بر اثر دلتنگی ؛ انتظار و اندوه بسته نگهداشته است. و به راستی چه کسی می‌داند پشت آن سفارش کوچک چه جهانی از خاطره و احساس پنهان شده است؟

 شاید کسی در آن سوی میله‌ها چیزی خواسته که برای دیگران هیچ ارزشی ندارد ؛ اما برای او خلاصه‌ای از یک عمر خاطره است. شاید بوی خانه را می‌خواهد. شاید یادگاری از کسی که دوستش دارد. شاید فقط می‌خواهد بداند هنوز کسی در بیرون از آن دیوارها به یاد او هست یا نه. واقعیت این است که زندان ؛ تنها یک نفر را در خود محبوس نمی‌کند. گاهی خانواده‌ای را در انتظار نگه می‌دارد. مادری را با چشم‌های نگران پیر می‌کند. همسری را در حسرت یک دیدار فرسوده می‌سازد و فرزندانی را بزرگ می‌کند که جای خالی پدر یا مادر را با سکوت و پرسش‌های بی‌پاسخ پر می‌کنند. اما در میان همه این تلخی‌ها ؛ گاهی یک نشانه کوچک کافی ست تا رشته‌ای از محبت دوباره جان بگیرد.

 گاهی همان چیزی که از پشت میله‌ها سفارش داده می‌شود ؛ بهانه‌ای ست برای زنده شدن خاطرات ؛ تجدید یک پیوند و باز شدن پنجره‌ای به سوی زندگی. باید باور کنیم که انسان‌ها را نباید فقط با عنوان زندانی‌ ؛ محکوم یا محبوس شناخت. دیوارها فقط انسان ها را به حبس نبرده اند که تمام خاطرات ریز و درشت را هم در خود به زنجیر کشیده اند. و گاهی پشت هر پرونده ؛ انسانی ایستاده و پشت هر انسان گاهی خانواده‌ای چشم‌ انتظار ؛ دلی شکسته و قصه‌ای ناگفته. گاهی برای باز کردن یک زندگی قفل‌ شده ؛ به کلید بزرگی نیاز نیست. یک نشانه کوچک از پشت میله‌های زندان هم می‌تواند قفل سال‌ها دلتنگی را باز کند. و چه خوب است اگر در هیاهوی قضاوت‌ها ؛ هنوز جایی برای دیدن انسان ؛ شنیدن دلتنگی و فهمیدن رنج آدم‌ها باقی بگذاریم.

مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.

ع

مطالب مرتبط

دیدگاه خود را بنویسید

پانزده + هفت =