گذار از «اقتصادِ صرف» به «اقتصادِ معناگرا»؛ روایتِ دکتر بقایی از الگوریتمِ حضور
اقتصاددان _ ادبیات توسعه|| در فضای پرشتابِ امروز که مدیریتِ مبتنی بر داده به ستون فقرات تصمیم‌گیریهای استراتژیک تبدیل شده است، پرسش از «روحِ نهفته در کدهای دیجیتال» بیش از هر زمان دیگری شنیده می‌شود. اخیراً انتشار متن ادبی دکتر حجت بقایی، عضو شورای سردبیری رسانه اقتصاددان، با عنوان «الگوریتمِ حضور»، موجی از بحثها را پیرامون پیوند میان «دقت ریاضی» و «معنای انسانی» در فرآیندهای صنعتی و پژوهشی برانگیخته است.
دکتر بقایی در این اثر که در قالب شعر سپید منتشر شده، با نگاهی از درونِ لایه‌های پیچیده تحقیق و توسعه، بر این نکته تأکید می‌کند که بهینه‌سازیِ صرفِ سود، خروجی «سرد و بی‌روح» خواهد داشت. وی با واژه‌گزینی استراتژیک، میان «نمودارهای صعودی و نزولی» و «نظم بیکران هستی»، پلی میان تکنولوژی و معنویت برقرار می‌کند.
کارشناسان حوزه مدیریت استراتژیک، این رویکرد را نوعی «سرمایه‌گذاری بر معنا» در ساختارهای سازمانی می‌دانند. به باور تحلیلگران، وقتی یک پروژه از منظر «جستجوی حقیقت» و نه صرفاً «بهینه‌سازی سود» تعریف شود، فراتر از یک فعالیت اقتصادی، به یک «مسیر کشف» تبدیل می‌گردد که می‌تواند بهره‌وری را از حالت مکانیکی به حالت خلاقانه و پویا تغییر دهد. این متن، فراتر از یک اثر ادبی، به مثابه بیانیه‌ای در دفاع از «انسانی‌سازیِ فرآیندهای توسعه» در فضای صنعتی ایران است.
✓ اختصاصی رسانه اقتصاددان
