به گزارش اقتصاددان به نقل از دنیای اقتصاد  ، بستن  تنگه هرمز را می‌توان به‌منزله یک سیاست امنیتی تلقی کرد که در اجرا نیازمند یک سیاست سیاسی در داخل و خارج است؛ بار اجرای این سیاست را اگر بر عهده یک گروه کوچک بگذارید که در پی گلیم قدرت و موقعیت داخلی خویش است، آن را از حالت ملی درمی‌آورید و به یک ابزار جناحی تقلیل می‌یابد.

سیاست استیلای ایران بر تنگه هرمز منحصر به یک گروه خاص نیست که عَلَم آن را به انحصار خود درآورند؛ چه بسیار ایرانیان که این سیاست را از منظر ژئواستراتژیک تحلیل می‌کنند و کاملا با آن موافق هستند.

اینکه این بار سنگین اجرائی را عده‌ای برای خود بردارند تا فرداروزی نمد قدرت برای کلاه خود بسازند، این سیاست را به یک جناح تقلیل می‌دهند و آن را از قامت یک سیاست ملی درمی‌آورند.