جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و عضو شورای سردبیری با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت :با آن افتضاحی که در شکستِ تیمِ ملی فوتبال در جام جهانی رخ داد و رقم های نجومی که مربی و بازیکنان دریافت کردند ؛ حالا خبر رسیده که در پرونده فساد فوتبال برای تعدادی از مدیران ارشد و چهرههای فدراسیون فوتبال به اتهام اختلاس ؛ کیفر خواست صادر شده است. اسامی متهمین نیز منتشر شده. بر اساس قانون با صدور کیفر خواست همگی این افراد از حضور در فدراسیون فوتبال منع و از کار منفصل میشوند. وقتی نامهایی مهم و سرشناس از رییس فدراسیون گرفته تا رده های پایین در لیست اتهامات اختلاس و فساد قرار میگیرند ؛ دیگر نباید تنها به دنبال خروج چند مدیر از میدان بود.
اینجاست که باید پرسید این افراد چگونه در کانون قدرت قرار گرفتند و چگونه سالها بر این نهاد حکومت کردند در حالی که موریانههای فساد در زیر پوستِ تصمیماتشان رخنه کرده بود؟ آیا واقعاً فکر میکنیم این فساد و رانت و دزدی ؛ فقط مختص به فوتبال است؟ آیا فکر میکنیم وقتی پردهها را کنار بزنیم و در سایر نهادها و بخش ها سرک بکشیم ؛ سفره های رانت و دزدی را نمی بینیم ؟ پاسخ این پرسش البته تلخ تر از آن چیزی ست که قابل تحمل باشد. فوتبال ایران ؛ تنها یک نمونهی کوچک از یک رانتِ بزرگتر است. آنچه امروز در فوتبال میبینیم ؛ بازتابی کوچک از یک فرهنگِ رانت خواریِ کثیف است که از بالاترین سطوح تا پایینترین ردهها با آن خو کرده اند. فساد در این کشور دیگر یک رانش یا یک استثنا نیست بلکه به یک بدعت و عادت و روش تبدیل شده است. یک ساختارِ نامرئی که در آن ؛ نانِ شبِ مردم میانِ لایههای اختلاس و رانت ذبح شده است.
هر کجا را که نگاه میکنید ؛ بویِ اختلاس میآید. در اقتصاد ؛ در سیاست ؛ در فرهنگ ؛ در مدیریت شهری ؛ در نهادهای دولتی و در هر جایی که نظارت ضعیف باشد متاسفانه سفرههای رانتی پهن شده است. تفاوت میانِ فساد در فوتبال و فساد در سایر بخشها تنها در نوعِ مکانیسم است نه در ماهیتِ جرم. در حالی که این مدیران و چهرههای پر آوازه ؛ درگیرِ بازیهای قدرت و تقسیمِ غنایم هستند ؛ ملتی در گوشهای از این مملکت حتی برای تهیه یک لقمه نانِ ساده در تنگنای درماندگی گیر کرده اند. تضاد میانِ شکم های سیرِ رانت خوار و شکمهای خالیِ حقوق بگیران دیگر تنها یک شکاف اقتصادی نیست که این یک جنایتِ اجتماعی ست. صدور کیفر خواست برای مدیران فوتبال ؛ گام اول است اما اگر این جراحی تنها به بریدنِ چند شاخه ختم شود و به درمانِ ریشههای پوسیده نرسد ؛ بی گمان ما همچنان شاهدِ تکرارِ همین بازی خواهیم بود. تا زمانی که فساد نه به عنوان یک جرم بلکه به عنوان یک روشِ زندگی در قدرت پذیرفته شود ؛ این فسادها ؛ این رانت ها و ایناختلاس ها همچنان ادامه خواهد داشت. تا کجا فقط خدا می داند !
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
