جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و عضو شورای سردبیری با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت : اخبار همگی از حمله گسترده به ایران خبر می دهد. خصوصا تهران. شاید برای همین است که باید گفت تهران امشب بیدار نیست. تهران امشب در برزخ است. شهری که گویی در انتظارِ یک سقوطِ معلق ثانیه شماری میکند. حرفهای ترامپ ؛ چه بلوفِ تاکتیکی باشد و چه نقشهی عملیاتی برای در هم کوبیدن زیر ساختها دیگر مهم نیست. آن چه در این لحظات در رگهای این شهرِ خاکستری جریان دارد نه لزوماً ترس از انفجار که وحشتِ خاموشیِ مطلق است. او از حمله سخت گفته. از زدنِ شریانهای حیاتی و به ویژه خاموش کردنِ چراغ های تهران. این تهدید بیش از آنکه یک استراتژی نظامی باشد یک تروما بر پیکرهی جامعهای ست که سالهاست با ناپایداری خو گرفته است. وقتی صحبت از قطعِ شبکه برق تهران به میان میآید یعنی هدف گرفتنِ نبضِ حیاتِ میلیونها انسان در تاریکی مطلق.
این شب سخت نمادِ عریانِ همان چیزی ست که ما دهههاست در آن زیستهایم. اینکه حمله صورت میگیرد یا نه ؛ اینکه ترامپ بلوف میزند یا انگشت روی ماشه دارد تنها در ذهنِ همان معدود افرادِ پشتِ درهای بسته معلوم است. اما آنچه واقعیتِ امروزِ خیابانهای تهران است ؛ حسِ مسخ شدگیِ مردمی ست که نمیدانند وقتی خورشید فردا طلوع میکند ؛ آیا زیر پایشان هنوز برقی برای روشن کردنِ یک سماور ؛ یک یخچال یا یک ارتباط ساده باقی مانده است یا خیر. و حتی جانی در بدن برایشان مانده یا نه. تهران امشب در برزخ است. چون عدم قطعیت به کابوسِ جمعی بدل شده است. ما در کشوری زندگی میکنیم که مدیریتِ امور چنان در هالهای از ابهام و مخفی کاری فرو رفته که حتی تهدیدهایِ یک قدرتِ خارجی هم نمیتواند تفاوتِ چندانی در سطحِ اضطرابِ مردم ایجاد کند. چرا که تهران پیش از اینها با وعدههای پوچ و تدبیرهای ناکارآمد در خاموشیِ تدریجی بارها فرو رفته است. این شبِ سختِ تهران هم خواهد گذشت. مثل تمام شب های دیگر و این بیداری در شبِ سخت تهران دردناک ترین بخشِ ماجراست.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
