جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و عضو شورای سردبیری با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت : تاریخ همواره با توازن قدرتها و مبادلات اقتصادی نوشته میشود اما زمانی که توازن به هم میخورد و جایگزین آن بقا قرار میگیرد روایتها تغییر میکنند. امروز وقتی در میان سیاست مداران غربی و تحلیل گران اقتصادی نام ایران نه به عنوان یک قدرت منطقهای بلکه به عنوان یک بازار بالقوه برای کالاهای اساسی مطرح میشود باید از خود پرسید: ما در این معامله چه دادیم و چه گرفتیم؟ ترامپ در میان هیاهوی سیاستهای فشار حداکثری با لحنی که ترکیبی از فرصت طلبی تجاری و تحقیر سیاسی ست خطاب به کشاورزان آمریکایی گفته : ما به زودی یک بازار جدید خواهیم داشت و اسمش کشور دوست داشتنی ایران است. جای زیبایی ست. کسی دوست دارد به آنجا برود؟ آنها در تأمین غذا مشکل دارند و ما قرار است بخشی از پولشان را بگیریم و خرج کنیم و قرار است مقدار زیادی گندم ؛ سویا و ذرت از ما بخرند. این روند بهزودی شروع میشود. خیلی بزرگ خواهد بود. این سخنان عصارهی نگاهِ ابزاری به ملتهاست. نگاهی که یک کشور را نه با فرهنگ ؛ تاریخ یا کرامت انسانیاش بلکه با ظرفیتِ جیبهای خالی و معدههای گرسنه اش میسنجد.
وقتی قدرتهای بزرگ امنیت غذایی یک ملت را به عنوان یک فرصت فروش در بازار معامله میکنند یعنی از مرحلهی رقابت سیاسی فراتر رفته و به مرحلهی مهندسیِ گرسنگی رسیدهاند. اما حقیقتِ تلخ فراتر از این تحلیلهای اقتصادی ست. فاجعه و حقارت از این بالاتر نمیشود که کشوری که روزگاری ادعای صعود به قلهها ؛ ایستادگی در برابر جریانهای جهانی و تعریف مجدد نظم بینالملل را داشت امروز در میانهی طوفانی از بحرانها قرار گرفته باشد. وقتی نگاه دنیا از قدرتِ اثر گذار به کشور گرسنهها و فقرا تغییر میکند این تنها یک شکست اقتصادی نیست که این یک سقوط در لایههای عمیقِ حقارت است. زمانی که مرز میان یک دولتِ صاحب قدرت و یک مشتریِ ناچار برای گندم و ذرت از بین میرود یعنی شکستی رخ داده که نه با سیاست و نه با شعار بلکه تنها با بازسازی بنیادینِ ساختارهای داخلی و بازیابی کرامتِ معیشتی قابل ترمیم است. ما چه دادیم؟ شاید تمامِ آیندهی نسلهای خود را در معاملهای که در آن فقط بقا شرط حضور بود از دست دادیم. و از آمریکا چه گرفتیم؟ جز این درس تلخ که وقتی سیاست با شکمِ ملتها گره میخورد هر قدرتی در برابر گرسنگی بی دفاع است.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
