نشریه اکونومیست ۲۹ ژانویه در گزارشی ضمن اشاره به مطلب فوق افزود: سال میلادی گذشته برای ایران مطلوب نبود. رئیسجمهور این کشور در حادثه سقوط بالگرد درگذشت. ایران و اسرائیل درگیر رویارویی مستقیم شدند. در همین حال سه متحد اصلی منطقهای ایران بخشی از توان خود را از دست دادند. بااینحال به نظر میرسد برنامه هستهای این کشور حوزهای استثنایی باشد که ایران ممکن است حفظ ابتکار عمل دررابطه با تحولات اخیر را به دست بگیرد.
به گزارش اقتصاددان به نقل از دنیای اقتصاد ، اواخر سال گذشته، ایران هر ماه حدود ۷ کیلوگرم اورانیوم غنیشده تا سقف ۶۰درصد که فاصله چندانی برای غنای لازم جهت استفاده در سلاح هستهای ندارد، تولید میکرد که ادعا میشود در صورت ادامه روند فعلی غنیسازی تهران میتوانست حدود دو بمب هستهای هر سال تولید کند. این کشور هماکنون در حال نصب سانتریفیوژهای پیشرفتهتر است و برخی از آنها را با اورانیوم غنیشده تا سطوح بالاتر تغذیه میکند که به ادعای مقامات غربی از جمله رافائل گروسی، رئیس آژانس بینالمللی انرژی اتمی که یک نهاد ناظر وابسته به سازمان ملل متحد محسوب میشود، این میزان غنیسازی هیچ توجیهی برای استفاده جهت مقاصد غیرنظامی ندارد.
به ادعای نهادهای اطلاعاتی غربی، ایران برنامه رسمی تسلیحات هستهای خود را در سال ۲۰۰۳ به حالت تعلیق درآورد، اما همچنان به دنبال فعالیتهای مرتبط با توسعه برنامه هستهای بوده است. ترور محسن فخریزاده، فیزیکدان هستهای ایرانی که بر اساس شواهد متقن اسرائیل این عملیات را طراحی کرده بود، در روند این فعالیتها موقتا وقفه ایجاد کرد. اما لازم به ذکر است که ادامه این برنامهها هیچگاه صرفا به اشخصاص خاص متکی نیست.



