ایران و ایرانیان باهم فقیر می‌شوند

پیامدهای تحریم اقتصادی ایران از سال۱۳۹۷ برای ایران و ایرانیان با رشد روزافزون فقر و تهیدستی همراه و همزمان است. میانگین رشد تولید ناخالص داخلی تا پایان سال۱۴۰۴ صفر بوده و اگر میانگین رشد جمعیت در سال‌های ۱۳۹۷ تا پایان سال گذشته را یک‌‌درصد هم فرض کنیم کشور و مردم ایران به همین نسبت فقیرتر شده‌اند. ادامه‌دار بودن رشد اقتصادی میانگین صفر درصد با توجه به رشد جمعیت یعنی تولید سرانه یا درآمد سرانه ایرانیان روندی کاهنده داشته و دارد. تازه‌ترین عدد ارائه‌شده از متغیر بسیار بااهمیت تولید ناخالص داخلی نشان می‌دهد بخش‌های واقعی اقتصاد مثل تولید، سرمایه‌گذاری و تجارت روندی کاهنده و منفی داشته‌ و تنها بخش‌های خدماتی اندکی رشد را تجربه کرده‌اند.

به گزارش اقتصاددان به نقل از جهان صنعت  ، با توجه به جهش نرخ تورم در سال۱۴۰۴ و بهار امسال به‌نظر می‌رسد آخرین ریال‌های پس‌انداز‌شده میلیون‌ها خانواده ایرانی به‌ویژه کارگران، بازنشستگان و کارمندان ذوب شده و دیگر رمقی برای کمک به‌معیشت آنها نمی‌کند. در این سال‌ها دولت‌های حسن روحانی، مرحوم رییسی و پزشکیان نیز به‌دلیل رشد صفر‌درصدی تولید ناخالص داخلی فقیر و بدهکار شده و از صندوق توسعه ملی و نیز از بانک مرکزی به مثابه قلک برای موازنه بودجه استفاده کرده‌اند. دولت‌های فقیرشده در این سال‌ها دیگر توانایی هزینه کردن برای عمران و توسعه نداشته و بیشترین درآمد خود را برای یارانه‌ها و نیز پرداخت مزد و حقوق اختصاص داده‌اند.

از خرداد سال گذشته تا امروز به دلیل دو جنگ تمام‌عیار تحمیلی کشور ایران و ایرانیان بازهم در موقعیت بدتری قرار گرفته‌اند. پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد رشد تولید ناخالص داخلی ایران در سال۲۰۲۶ منفی خواهد شد و نرخ‌های تورم نیز به‌سمت بالا صعود می‌کند. از طرف دیگر بازار کار در ایران وضعیت پیچیده و بسیار ناتوان پیدا کرده و عرضه و تقاضای کار و نیز روند مقایسه‌ای نرخ رشد مزد و نرخ رشد تورم بسیار ناراحت‌کننده است. به این ترتیب و در حالی که آتش‌بس لرزان در جریان است و تنش‌های لفظی نیز کاهش نیافته شهروندان نمی‌دانند در آینده نزدیک چه خواهد شد. چیزی که اما پیداست فقیرتر شدن ایران و ایرانیان است. پیداست به‌میزانی که دولت و مردم فقیر می‌شوند مجادله بر سر منابع بین آنها شدت می‌گیرد. دولت می‌خواهد از بنگاه‌هایی مالیات بیشتر بگیرد که در تله رکود گرفتار شده‌اند. سازمان تامین اجتماعی نیز چنین رویه‌ای دارد و می‌خواهد برای پرداخت‌های خود منابع تامین کند. صادرات کشور در بخش غیر از نفت به شدت آسیب دیده و تازه برای بازسازی واحدهای پتروشیمی گفت‌وگوهایی در کار است.

چه باید کرد؟ بهتر است نهادهای حاکمیتی پیش از هر اقدامی در داخل با شهروندان رک و پوست‌کنده سخن بگویند و وضعیت را به‌خوبی تشریح کنند. همچنین نهادهای حاکمیتی باید بدانند دوره سروری بر مردم و بخش‌خصوصی به‌دلیل ته کشیدن منابع ارزی و ریالی دولت تمام‌شده و بهتر است مردم و بنگاه‌ها را به حال خویش واگذارند تا آنها خودشان راهشان را بیابند.

مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.

 

ع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

2 × 2 =