فاطمه کاوسی راد عضو شورای سردبیری با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت :
برای نگارش یک مقاله علمی نیاز است در ابتدا ارائه یک راه حل برای مشکل یا ایراد در فرآیند های علمی به عنوان هدف پژوهش در نظر گرفته شود. سپس با مرور مطالعات قبلی انجام شده در این زمینه به چندین ایده برای ارائه این راه حل برسیم. در مکانیزم نگارش یک مقاله نیاز است ابتدا با توجه به مشکل موجود در فرآیندهای علمی، راه حل ارائه شود و سپس نتایج راستی آزمایی آن نیز مورد بررسی قرار گیرد و در انتهای فرآیند نگارش یک مقاله علمی بتوان مجموعه ای از پیشنهادات برای حل مساله علمی مورد بررسی را انتشار داد . قسمت نتایج و نتیجهگیری را می توان مهمترین بخش یک مقاله علمی دانست. بعد از تعیین راه حل اولیه و ارائه نتایج می توان فرآیند نگارش مقاله را آغاز نمود. اولین بخش نگارش یک مقاله ،تعیین موضوع مناسب است. تعیین موضوع باید به شکلی باشد که بتواند به شکل مختصر هدف مقاله و نوع راه حل که ارائه می شود را بیان کند. در بخش دوم نگارش، مقدمه مقاله نوشته می شود. مقدمه مقاله درمورد پیشینه فعالیت علمی درحوزه تخصصی موضوع و راه حل ارائه شده در مقاله و راستی آزمایی به شکل موجز و مختصر نوشته می شود. این که مقدمه یک مقاله چقدر حجم داشته باشد بستگی به نوع مروری و یا پژوهشی بودن مقاله و نوع مجله علمی مورد نظر برای پذیرش مقاله دارد. بخش بعدی نگارش مقاله به ادبیات تحقیق پرداخته می شود که این بخش شامل پیشینه تحقیق به شکل مختصر می باشد در این قسمت از مقاله نتایج پژوهش های قبلی با موضوعات مرتبط مورد بررسی قرار می گیرد تا بتوان به شکل کلی یک سیر پیشرفت در تحقیقات قبلی تا زمان حال را مورد بررسی قرار داد. نتایج و نتیجه گیری بخش بعدی یک مقاله علمی می باشد که مهمترین قضاوت ها توسط داوران و دانشگاهیان در مورد این بخش انجام می شود و بخش نهایی یک مقاله علمی پیشنهادات برای تحقیقات بعدی است که می تواند موضوعی برای تحقیقات آینده دراختیار محققان قرار دهد.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
