علی کاشانی مقدم پژوهشگر اقتصادی با درج یادداشتی در مورد درس بزرگ انتخابات آمریکا در اقتصاددان نوشت : در هزاره‌ی تضاد و تقابل، در بطن پرماجرای سیاستِ نوین، بار دیگر دروغ بزرگِ تسخیر قدرت با دلار و دکل فرو ریخت. نتیجه‌ی انتخابات آمریکا، پیش از آنکه پیروزی یک حزب یا شکست یک جناح باشد، سیلی محکمی بود بر صورتِ توهمِ قدرت مطلقِ ثروت.
بزرگ‌ترین سرمایه‌دار جهان( ایلام ماسک)، با کهکشانی از ثروت، الگوریتم‌ها و رسانه‌ها به میدان آمد؛ اما اراده‌ی یک ملت، محاسبات مدرن‌ترین ابزارهای قدرت را به سخره گرفت. این سند زنده بار دیگر ثابت کرد: هیچ حصاری، هیچ زرادخانه‌ای و هیچ ثروت افسانه‌ای یارای ایستادگی در برابر سیلِ خروشان اراده‌ی مردم را ندارد.
این درس، پیامی به وسعتِ تاریخ دارد که باید از دلِ اقیانوس سیاستِ غرب به درونِ کاخ‌های تصمیم‌گیری در تمام جهان مخابره شود؛ به ویژه حاکمانی که دیوارِ بی‌اعتمادی را بلندتر از برجِ استواریِ کشور ساخته‌اند!
بدانیم و آگاه باشیم؛
ثروت، ابزارِ موقت است؛ زور، تاریخِ مصرف دارد؛ و قدرتِ سیاسیِ بدون پشتوانه‌ی ملت، عمارت روی یخ است. دموکراسی و آزادی، نه یک لوکسِ سیاسی، که سیستمِ ایمنیِ حیاتِ یک حکومت است. بدون مشارکتِ آگاهانه، بدون رضایتِ قلبی، و بدون اعتمادِ از دست‌رفته‌ی مردم، هیچ نسخه‌ای؛چه اقتصادی، چه فرهنگی و چه سیاسی؛به سرمنزل مقصود که هیچ، به لبه‌ی پرتگاهِ سقوط خواهد رسید.
تاریخ با کسی تعارف ندارد؛ صفحه‌های تاریخ لبریز از حاکمانی است که تا روز آخر بر کرسی‌های خود تکیه زدند اما صدای پایِ فروپاشی را از درونِ جامعه نشنیدند.
آیا کورسوی حقیقت را خواهیم دید، یا همچنان بر این باوریم که با بخشنامه و قدرت، می‌توان نبضِ یک ملت را در دست گرفت؟!
قدرت واقعی، آن روز بیدار می‌شود که مردم اراده کنند؛ و آن روز، هیچ قدرتی توانِ مقاومت نخواهد داشت.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
