کارشناسان حوزه فناوری به این موضوع پرداختند که چه عواملی باعث شده است اقتصاد دیجیتال در ایران نحیف بماند. ضعف دیتا و فقدان دادههای درست در کنار سادهاندیشی مدیران ارشد حاکمیتی، تعامل بخش خصوصی با حاکمیت را سخت کرده است و منجر به جنگ روایتها شده است. فعالان بخش خصوصی راهکار این مشکل را مشورت دادن به حاکمیت و دوری از تنزهطلبی از دولت میدانند. براساس تعریفی که OECD از اقتصاد دیجیتال ارایه داده است، اقتصاد دیجیتال شامل تمام فعالیتهای اقتصادی است که به استفاده از ورودیهای دیجیتال، از جمله فناوریهای دیجیتال، زیرساختهای دیجیتال، خدمات دیجیتال و دادهها متکی بوده یا بهطور قابلتوجهی اثرگذاری آنها را افزایش داده است. بررسیهای و پایشی که بر اکوسیستم نوآوری انجام شده است نشان میدهد که حال اکوسیستم نوآوری کشور خوب نیست. از این رو کارشناسان حوزه فناوری به این موضوع پرداختند که چه عواملی باعث شده است اقتصاد دیجیتال در ایران نحیف بماند. علی کلاهی رییس کمیسیون صنایع اتاق ایران در نشست انجمن تجارت الکترونیکی با عنوان «فصل مشترک» گفت: به عنوان کسی که از سندیکای صنعت برق آمدهام و چالشها را به خوبی میشناسم تاکید میکنم اصولا انسان از چیزی که نمیشناسد میترسد و حاکمیت هم از این قاعده مستثنی نیست. به قول محمد فاضلی اگر حاکمیت از فعال اقتصادی بترسد زودتر قبر آن را میکند. به نظرم بیشتر از اینکه بپرسیم دخالتهای دولت به کدام بخش آسیب میرساند باید از خودمان بپرسیم دخالتهای دولت به کجا آسیب نمیزند. طباطبایی مدیرعامل دیجیکالا هم در این باره گفت: فعالان حوزه اقتصاد دیجیتال نتوانستهاند خود را به خوبی به حاکمیت بشناسانند و همین عامل هم مشکلات را تشدید کرده است. از دادستانی تا نهادهایی که کار نظارتی و اطلاعاتی میکنند از روش کار ما مطلع نیستند. البته بخشی از این نبود شناخت به کمکاری خود ما و بخشی به اصناف مربوط است.حاکمیت در ابتدا باید بداند اقتصاد دیجیتال چه تاثیری بر کشور میگذارد و ما باید از آنسوی ماجرا و تشریح منافع آن وارد مساله شویم.
مصوبه اجرا نمیشود، سامانه ایجاد میشود
به گزارش اقتصاددان به نقل از تعادل ، اشکان آرمندهی هم در مورد نحوه تعامل و ناشناخته بودن فضاهای دیجیتالی در کشور به روز دادگاه خود و اینکه قاضی دادگاه مرکز ملی فضای مجازی را نمیشناخته اشاره کرد و افزود: متاسفانه بخشهای مختلف حاکمیت با وضعیت اکوسیستم فناوری اطلاعات و حتی نهادهای تنظیمگر حوزه فناوری آشنا نیستند ما در خیلی از مواقع مشکلاتمان را با وزارت ارتباطات خیلی سادهتر از سایر نهادها مانند وزارت مسکن برطرف میکنیم چون آنها به امور کاری ما واقف هستند. او با اشاره به اینکه مدتها است بحث آگهی غیرواقعی از مسائل روی میز آنها در دیوار بود گفت: برای رفع این مشکل ما از کارگروه تعاملپذیری مصوبهای گرفتیم تا از طریق آن به APIهای سازمان اسناد دسترسی پیدا کنیم و بتوانیم آگهیهای املاک را صحت سنجی کنیم اما در نهایت آن مصوبه اجرا نمیشود و وزارت مسکن راه وشهرسازی سامانهای پر از خالی را ایجاد میکند و ما را ملزم میکند که به آن متصل شویم. او اضافه کرد: اگر قرار است در مورد صحتسنجی آگهیها تصمیمگیری شود باید با ما که حداقل سالهاست روی این موضوع کار کنیم مشورت میشد و نظر بخش خصوصی را میگرفتند که این اتفاق نیفتاد. او با اشاره به اینکه از این اتفاقها زیاد میافتد گفت: سال گذشته ما از طریق رسانهها مطلع شدیم که دیوار تعلیق شده است بعد با اتحادیه تماس گرفتیم گفتند کمیته نظارت تعلیق کرده است این در حالی است که اصلا رویه نظارت و تعلیق کسب و کار اینگونه نیست.کلاهی با اشاره به اینکه فقط نباید گلایه کرد، گفت: باید به جای گلایه کردن برنامه مستند ارایه دهیم. کار صنف تخصصی این است که برنامه مستند ارایه دهد. زمین بازی ما جای دیگری است. وقتی افق دید هر دولت چهار ساله است و کسی بابت کار نکردن جریمه نمیشود باید برای اجرایی شدن مطالباتمان همه ابعاد را به درستی در نظر بگیریم. طباطبایی در ادامه پنل گفت: گاهی وقتها دولتمردان به دلیل اینکه داده درستی در اختیارشان نیست نمیتوانند تصمیمگیری کنند در بسیاری از مواقع بهجای اینکه غر بزنیم لازم است پیشنهادات خود را به دولتمردها ارایه کنیم تا آنها آن را در صحن عمومی ارایه دهند و به این شکل پاس گل را به آنها بدهیم. در واقع مشکل از نبودن اطلاعات درست و نبودن آمار واقعی نشات میگیرد. گلزاده در بخش جمعبندی پنل ضعف دیتا و جنگروایتها و سادهاندیشی بین مدیران ارشد را جدیترین چالش این حوزه دانست و مشورت دادن و تنزهطلبی از دولت را راهکار آن عنوان کرد. فرزین فردیس هم در بخش پرسش و پاسخ به آسیبشناسی صنفی اشاره کرد و افزود: باید با هم در صنف کار کنیم و در مواضع مهم مواضع مشترک انتخاب کنیم تجربهای که در انتخاب وزیرارتباطات موفق نبود.فردیس همچنین خبر از تشکیل قوه قضاییه و مساله تجهیز دادگاه تخصصی و ارتباط با نمایندگان مجلس در اتاق تهران داد.
به تعادل صنفی نیاز داریم
در پنل دیگری از این نشست به موضوع نحوه فعالیت صنفی و تاثیرگذاری اصناف پرداخته شد. مازیار نوربخش در این باره گفت: در زمینه آسیبشناسی صنفی چندین مدل وجود دارد. تشکلهایی که همیشه مخالف هستند و نمیتوانند امتیازاتی از دولت بگیرند. تشکلهایی که فقط سرویسگیرنده هستند. آفت دیگر تشکلها در راستای حرکت دولتهاست که این بدترین نوع آفت است. تشکلهایی هم داریم که هیچ کاری نمیکنند. نه به اعضا و نه به دولت سرویس میدهند.ما به تعادل بین تشکلها نیاز داریم که رفتار متوازن تعامل با انجمنها داشته باشیم که با کمک هم مشکلات را پیش ببریم. بودجه تشکلها چند برابر شده و میخواهیم در این دوره به همه موضوعات نپردازیم بلکه فعالیتها را تخصصی کنیم. مهرک محمودی سردبیر پیوست در رابطه با تعامل رسانهها و تشکلها گفت: گرچه رسانهها صدای اصناف هستند اما اصناف باید بدانند که ما عضو صنف آنها نیستیم و روزنامهنگاران صنفی جداگانه دارند. وظیفه اصلی تشکلها مطالبهگری است و وظیفه اصلی رسانه و خبرنگار پرسشگری است. رسانه میتواند صدای آنها شود و اگر به شکل درستی این ارتباط استفاده شود مشکلات زیادی از اصناف حل خواهد شد. اما واقعیت آن است که اصناف نباید فقط انتظار داشته باشند که آنچه آنها دوست دارند منتشر شود. توانگر نماینده اسبق مجلس هم درباره چگونگی تعامل با حاکمیت پیشنهاد داد بخش خصوصی باید از انفعال جلوگیری کند و پیشنهاد مستند ارایه دهد.توصیه من به صنف این است سند برنامه استراتژی داشته باشند آموزش را برای مدیران دولتی جدی بگیرند.
هدف بیشتر شدن اثربخشی صنفی است
نیما قاضی رییس انجمن تجارت الکترونیک تهران هم در بخشی از این رویداد گفت: با اتفاقات اخیر و دولت جدید امیدها و آرزوهایی در فضای صنفی رونق گرفته است و هدف این است که فعالیتهای صنفی اثربخش شود. سعید محمدی هم درباره تعامل با حاکمیت و تجربه دیجیکالا در این باره گفت: ما ارتباط منسجم و ارتباط فعالانه با حاکمیت را در ابتدای کارمان به درستی درک نکرده بودیم چون جوان کمتجربه بودیم. یکی از دلایل این موضوع به جنس خود صنعت و این حوزه برمیگردد موضوع حالا عادیتر شده است اما پانزده سال قبل اینطور نبود. او با اشاره به اینکه اکوسیستم در ابتدا بسیار نوظهور بود و حاکمیت و دستگاههای دولتی آن را نمیشناختند، گفت: حتی خود ما نمیدانستیم فعالیتمان در آینده چه تاثیر بر اقتصاد میگذارد از همین رو در بسیاری از مواقع حاکمیت نیز ما را به رسمیت نمیشناخت. دولت عادت کرده بود که کسب و کارها و فعالان کسب و کارها را بشناسد به نوعی آنها پرچمدار یا شناخته شده باشند اما وقتی یک جوانی که هیچ پیشینه یا پرچم با به نوعی شناسنامه نداشت وارد فعالیت میشد طبیعی بود که آن را به رسمیت نشناسند.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
