بر اساس پژوهش های ژرف و مطالعات عمیق و دقیق که توسط دانشمندان پژوهنده، انجام شده، ایران خاستگاه تمدن بشری بوده و بسیاری از داشته های ایرانی در درازای تاریخ طولانی به بیرون از ایران رفته و با تغییر شکل دوباره به ایران بازگشته است. نمونه های این موضوع زیاد است این امر از واژگان زبان گرفته تا بسیاری از باورها و فنون و دانش ها و علوم صدق می کند. برای مثال اگر پژوهنده ای پیگیری نماید، متوجه می شود که ریشه ی بسیاری از واژگان فرانسوی، آلمانی، انگلیسی، در ایران است.
یکی از این مناسبت های تاریخی که ریشه در فرهنگ رخشای ایرانی دارد، جشن موسوم به « ولنتاین» می باشد!
این جشن که در اصل یَسن و نوعی نیایش بوده، همان جشن باستانی سپندار مذگان است.
سپندار مذگان یا اسپندگان، روز گرامی داشت زن، زندگی، زایندگی و مهرورزی است. چون زمین مادر همه ی انسان هاست ، چنانکه می دانیم همه از خاک به وجود آمده و به خاک برمی گردیم و دفن می شویم به مصداق «انا لله و انا الیه راجعون» . زمین مبدا و مقصد ماست و زمین به سان مادر، که مقدس و بسیار ارزشمند است، مورد احترام است و روز پنجم اسفندگان روز جشن مادر است و روز جشن زن و زندگی است.
این باور از ایران باستان به اروپا رفته و با حالت تحریف شده به شرق و ایران بازگشته است.
بنابراین ریشه ی اصلی جشن ولنتاین، در ایران است که نام درست آن سپندار مذگان می باشد.
