دکتر حمید یزدانیان عضو شورای سردبیری با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت : دولت چهاردهم با شعار وفاق ملی کار خود را آغاز نموده و در نخستین گام که معرفی کابینه به مجلس بود دچار تعارضات درونی شده است. جناب ظریف موتور محرکه دولت هم در تبلیغات و هم در تشکیل، قبل از تشکیل کابینه استعفا و علیرغم انتقادهای جدی اصلاح طلبان پیروز در انتخابات به چینش کابینه، برخی نمایندگان محترم مجلس، معترض و منتقد افراد پیشنهادی بوده و سخن از عدم رای اعتماد مجلس به حداقل ۴ نفر از معرفی شدگان می دهند.
این فضای نامطلوب سیاسی، گویای ضرورت پرداختن به موضوع مهم و اثرگذار وفاق ملی و ایجاد اجماع در بین گروه های مختلف سیاسی برای تبیین شرایط و چرایی انتخاب این عنوان برای دولت چهاردهم است. تا همه احزاب و گروه های سیاسی با همراهی و همدلی از منافع راهبردی رویکرد دولت منتفع شوند و نتیجه آن رشد و توسعه منطقی کشور باشد.
وفاق ملی به معنی همدلی، همکاری و توافق گسترده بین گروهها، احزاب و اقشار مختلف یک جامعه است. این مفهوم زمانی اهمیت پیدا میکند که جامعه با تنوع آرا و افکار روبرو باشد و نیاز به وحدت و همبستگی برای رسیدن به اهداف مشترک احساس شود.
چرا وفاق ملی مهم است؟
ثبات و امنیت:
کشور ما به دلایل مختلف داخلی و خارجی که مجال پرداختن به آن در ابن یادداشت نیست، از بی ثباتی و عدم امنیت در بخش های مختلف سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی رنج می برد. وفاق ملی به ایجاد یک فضای آرام و پایدار در جامعه کمک میکند و از بروز درگیریها و تنشهای اجتماعی جلوگیری میکند.
پیشرفت و توسعه:
آنگونه که از نظرسنجی های معتبر بر می آید، پیشرفت و توسعه کشور خواسته اصلی آحاد جامعه و به ویژه نسل z و آینده ساز کشور است. وقتی همه گروهها و اقشار جامعه با هم همکاری کنند، میتوانند منابع و تواناییهای خود را برای حل مشکلات و توسعه کشور به کار گیرند.
تقویت اعتماد عمومی:
وقتی مردم احساس کنند که صدای آنها شنیده میشود و در تصمیمگیریهای مهم نقش دارند، اعتماد آنها به نظام و دولت افزایش مییابد و این افزایش اعتماد، مسیر را برای پیشبرد برنامه های توسعه ای کشور هموار می نماید.
کاهش شکافهای اجتماعی:
وفاق ملی به کاهش شکافهای اجتماعی ناشی از اختلافات سیاسی، اقتصادی و فرهنگی که با دخالت های دشمنان و برخی دوستان نادان در سالهای گذشته تشدید شده، کمک میکند.
عوامل موثر بر وفاق ملی:
مدیریت قوی و کارآمد:
یک مدیر قوی و کارآمد میتواند با ایجاد گفتگو و تعامل بین گروههای مختلف، به تقویت وفاق ملی کمک کند. دکتر پزشکیان ایده وفاق ملی را مطرح و در چینش کابینه نیز تا حدودی بر اساس مقدورات و تنگناهای موجود تلاش نموده تا به سمت آن حرکت نماید. اینکه تا چه میزان وزرا و استانداران و روسای سازمان های بزرگ منصوب ایشان بتوانند این ایده محوری را دنبال نمایند را باید به هفته های آینده موکول کرد.
عدالت اجتماعی:
توزیع عادلانه منابع و فرصتها بین همه افراد جامعه، یکی از مهمترین عوامل ایجاد وفاق ملی است. دکتر ظریف و اعضای شورای راهبری تلاش نمودند از ظرفیت زنان، اقوام و مذاهب، گروه های سیاسی مختلف برای حرکت در مسیر عدالت استفاده نمایند، که با عنایت به فضای سیاسی کشور، اجازه چنین مانوری به اندازه کافی داده نشد ولی به نظر می رسد به مرور فضا مساعدتر خواهد شد و توزیع منابع و فرصت ها عادلانه تر می شود.
حاکمیت قانون:
رعایت قانون و عدالت برای همه افراد جامعه، به ایجاد اعتماد و تقویت وفاق ملی کمک میکند. در حالی که به دکتر ظریف و برخی مدیران پیشنهادی دولت به دلیل تابعیت دوگانه فرزندان شان صلاحیت انتصاب داده نمی شود، بعضا این قانون که در تصویب آن هم اشکالات مبنایی وارد است، برای سایر گروه های سیاسی اعمال نمی گردد.
آزادی بیان و رسانههای آزاد:
آزادی بیان و رسانههای آزاد در چهارچوب مبانی دینی و شرعی به مردم این امکان را میدهند که آزادانه و بدون ترس از تبعات آن، نظرات خود را بیان کنند و در تصمیمگیریهای مهم شرکت کنند. که با معرفی جناب سیدعباس صالحی به عنوان وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به نظر می رسد گام های مثبتی در این جهت برداشته شود.
آموزش و فرهنگ سازی:
آموزش با ارتقای سطح آگاهی و بینش مردم، به تقویت تفاهم و همدلی بین آنها کمک میکند. رسانه ملی و خبرگزاری ها و روزنامه ها و مجلات رسمی کشور در این زمینه می توانند نقش کلیدی ایفا نمایند.
ان شاءالله در بخش بعدی این یادداشت به موانع وفاق ملی خواهم پرداخت.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع