«لاف» و «خلاف»!فرگرد ۱۹۵۲

هر «لاف ،خلاف» است و هر «خلاف،موجب اختلاف» .

کسانی که «هم افزایی گفتگو را می‌خواهند»،

از «خودستایی باهیاهو می‌کاهند». ‌

عطر آن است که «خویش ببوید»،نه آن که «کژاندیش بگوید»!

اگر «یار،خوشروی» و «عطر،خوشبوی» باشد،

نه می‌توان «بوی خوش را نهفت» و نه از «روی خوش نگفت»!

«قامت سرو» و «استقامت تذرو»،

«دیدنی» است،نه «شنیدنی».

اگر شخصیّت ما در «دیده‌ها بزرگ‌تر» و از میان «پدیده‌ها سترگ‌تر»است،

بگذاریم تا دیگران «برتری‌ها را بپایند» و «بهتری‌ها را بستایند».

زیبنده که ما «خویش را بستاییم» و «دگراندیش را بیالاییم»!

بر «مولانا درود»،که چه «زیبا سرود»:

خوش‌تر آن باشد که سرِّ دلبران

گفته آید در حدیث دیگران

☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺

لاف:گفتار بیهوده و گزاف،خودستایی

تذرو:خروس صحرایی،پرنده ای با دُمی دراز و پرهایی خوشرنگ و زیبا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

3 + چهار =

پربازدیدترین ها