جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و عضو شورای سردبیری با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت : سخت است اعتراف کنیم که امروز ریالِ ایران آنچنان در گرداب سوء مدیریت ؛ انزوا و فساد غرق شده که دیگر حتی به اسکناس هم شبیه نیست که تبدیل شده به کاغذ پارهای بی ارزش که هر روز بخش بزرگی از سفره ؛ امید و آینده مردم را با خود به قعر دره میبرد. در حالی که در همین همسایگیِ ما دینار کویت با اقتدار بر قلههای نظام مالی جهان ایستاده و با نرخ خیره کنندهی ۷۳۵ هزار تومان در آستانه جهش به سوی رکورد نجومی ۱ میلیون تومان است ؛ به نمادی از رفاه ؛ قدرت و اعتبار تبدیل شده است. هر واحد دینار کویت با ارزشی فراتر از ۳.۲۵ دلار آمریکا نه یک اتفاق تصادفی که نتیجهی یک مهندسی اقتصادی بسیار دقیق و حساب شده است. سوال این است که کویت چه کرد که دینارش در آستانه صعود است و ایران چه کرد که ریالش در حال سقوط.
پاسخ بی گمان در یک جمله خلاصه میشود. تفاوت میان سیاست ها و تصمیماتِ عقلانی و سیاست های مبتنیِ بر ایدئولوژیک. کویت بر خلاف تصور ساده انگارانه برخی ؛ فقط متکی به فروش نفت نیست. آنها دینار خود را بر پایه یک سبد ارزی قدرتمند بنا کردهاند نه صرفاً گره خورده به دلار. بلکه مبتنی بر ذخایر ارزی عظیم و مدیریتِ علمی که مانع از نوسانات مخرب میشود. کویت با جهان در تعامل است نه در تقابل. آنها سرمایه گذاری خارجی را جذب کردهاند ؛ برای بخش خصوصی فرش قرمز پهن کرده اند و شفافیت مالی را به عنوان اصل اولِ بقا پذیرفتهاند. آنها میدانند که پول ملی ؛ اعتماد عمومی میخواهد نه شعار. در سوی دیگر میدان اما ریالِ ما قربانیِ سیاستهای درِ بسته است. وقتی اقتصاد کشور در گرو تحریمهای خود ساخته ؛ هزینههای بیپایانِ سیاست های ماجرا جویانه و رانت خواریهای شبکهای قرار میگیرد طبیعی ست که هیچ سدی نمیتواند مانع از سقوط ارزش پول ملی شود.
مسئولین ما به جای حلِ ریشهای بحران با سرکوبِ دستوریِ قیمت ارز و تزریق مسکنهای موقت تنها زمانِ بیشتری برای عمق بخشیدن به این فاجعه کرده اند. ما در ایران نفت را به عنوان نعمتی خدادادی داشتیم اما به جای تبدیل آن به موتور محرکِ توسعه ؛ آن را فدای ناکارآمدی ساختاری کردیم. در کویت نفت برای مردم رفاه میآفریند. در ایران اما نفتِ فروخته شده نه تنها سفرهها را رنگین نمی کند که به منبعی برای تورمِ کمر شکن و چاپِ پولِ بدون پشتوانه تبدیل شده است. امروز دینار کویت ؛ دهن کجیِ یک اقتصادِ عقل مدار به یک اقتصادِ فروپاشیده است. وقتی ۱ دینار کویت به مرز ۱ میلیون تومان نزدیک میشود این فقط یک عدد نیست ؛ این سندِ شکستِ سیاست گذارانی ست که با تصمیمات غلط آبروی اقتصادی این سرزمین را به بازی گرفتهاند. بپذیریم یا نسبت به آن تعصب داشته باشیم ؛ ریال ؛ این بازماندهی مظلومِ اقتصاد ایران همچنان دارد سقوط می کند. ریال قربانیِ حکمرانیِ بد است و این دردناکترین واقعیتی ست که مسئولین باید قبل از رسیدن دینار به رکورد ۱ میلیون تومان به خود نگاه کنند و نیمچه وجدانی اگر دارند از خودشان بپرسند که چه کردند که ریال تا این حد در جهان حقیر و پست و زبون شد.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
