دکتر امیر حسن یعقوبی روشن عضو شورای سردبیری با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت : خرابی های جنگ امروز تهدید جدی برای ادامه واحد های تولیدی شده است که در جوار مراکز نظامی و یا صنعتی مورد نظر کشورهای متخاصم بوده اند.
طبق آخرین پیگیری ها، دولت فخیمه در جهت آوار برداری و کمک به این تولید کنندگان محترم اقدامات محسوسی انجام نداده و حالا تولید کنندگان که قبل از جنگ در جنگ اقتصادی کمر خم کرده بودند با آسیب به ساختمان ها و سوله ها باید چگونه به بازسازی ابنیه خود بپردازند!!!!
افزایش ناگهانی قیمت فولاد و سایر مصالح ساختمانی و دستمزدهای بسیار بالا برای کارگران به کلی ذهن تولید کنندگان آسیب دیده را مشوش نموده تا جایی که برخی دیگر حتی به مخیله شان هم نمی رسد که با این تورم بتواند دوباره چراغ محل تولید خود را روشن کنند.
متاسفانه دولت در اين شرايط فقط نظاره گر مشكلات توليد كنندگان است و اين توليد كنندگان هستند كه مي بايست با مشكلات بازسازي و تخريب سازه ها و خرابي ماشين آلات موجود در كارگاه بسوزند و بسازند.
در اين راستا دولت اعلام نموده كه درجهت حل مشكلات اين عزيزان با معرفي به بانك ها عامل وام سرمايه در گردش خواهند داد و سوال اينجاست كه اصول اين گونه وام ها پرداخت اقساط ماهيانه است ،اما چطور در شرایطی که درآمدی نیست امکان باز پرداخت خواهد بود و مصداق کامل از چاله به چاه افتادن است.
این رویه عملکردی دولت فخیمه مرا را یادملانصرالدین می اندازد که نقل شده ، ملا یک زن گرفته بودو به زنش نه خرجی می داد نه لباس برایش می خرید نه تفریح می برد هرشب هم زنش را کتک می زد .خلاصه همسایه ها جمع شدن و گفتند تو که هیچ کاری برایت زنت نمی کنی چرا هرشب این بدبخت رو کتک می زنی . ملانصرالدین گفت چون هیچ کاری برایش نمی کنم یادش می رود شوهر دارد برای همین هرشب کتکش می زنم یادش نرود شوهر دارد. داستان ملت ایران است و دولت ایران هرچند وقت یکبار یک گرفتاری برای مردم درست می کنند مردم یادشان نرود یک حکومتی هم دارند.
قطعا در آینده نزدیک صدای اعتراض واحد های تولیدی آسیب دیده بیشتر خواهد شد و کارگران مشغول در این واحدها هم دچار بحران های بیشتری خواهند شد و در نهایت تاوان این بی تدبیری ها فقط گریبان گیر ملت خواهد شد.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
