تنها از مشاهده عبارت “زلزله در هیمالیا” نیز میتوان پی برد که وضعیت چقدر خطرناک است و آغاز یک عملیات نجات در این منطقه چقدر دشوار خواهد بود.
۷ ژانویه، زمینلرزهای به بزرگی ۶.۸ ریشتر شهرستان دینگری از توابع شیگاتسه در منطقه خودمختار شیزانگ (تبت) واقع در جنوب غربی چین را لرزاند. این شهرستان با ارتفاع 4500 متر از سطح دریا، در دامنه شمالی رشته کوههای هیمالیا و در نزدیکی اردوگاه اصلی شمالی قله چومولانگما (اورست) قرار دارد. مرکز این زمین لرزه شهر تسوگو بود و تا شعاع 20 کیلومتری زندگی حدود 6,900 نفر از ساکنان 27 روستا را تحت تأثیر قرار داد. تاکنون مرگ دست کم ۱۲۶ نفر و زخمی شدن ۱۸۸ نفر دیگر در اثر این زمینلرزه تایید شده و بیش از 600 پس لرزه نیز پس از آن به ثبت رسیده است.
با توجه به کوهستانی بودن و ارتفاع زیاد محل وقوع زلزله و همین طور درهها، دامنههای پرشیب و ناهموار، احتمال رانش زمین، جاری شدن گل و لای و مسدود شدن راههای رسیدن به مرکز وقوع زمین لرزه افزایش پیدا کرده است.
اما هیچ یک از این موارد نتوانستند مانع از رسیدن اولین دسته از 34 پناهگاه سیاری شوند که شامگاه همان روز وقوع زلزله به منطقه رسیدند.
رئیس جمهور چین، شی جین پینگ نیز دستور داد تا در پی وقوع این فاجعه تلاشهای همهجانبه برای نجات زلزلهزدگان با حداکثر توان انجام شود تا تلفات به حداقل برسد. از آن زمان تاکنون، بیش از 10,000 امدادگر به منطقه اعزام شده اند و 187 محل اسکان مجدد برای 46,500 نفر از زلزلهزدگان ایجاد شده است. برای دومین محموله کمکها، 20,000 قلم شامل لحاف، تخت تاشو، 2,000 سرپناه موقت(کانکس) و 200,000 قلم لوازم زمستانی توسط مقامات دولت مرکزی به زلزلهزدگان اختصاص داده شده است.
میگامار 57 ساله و خانوادهاش همراه با یک خانواده دیگر در روستای گوروم در یک چادر اسکان داده شدهاند. او به خبرنگاران گفت: «یک گروه برای ما غذا درست میکنند و ما دیشب توانستیم غذای گرم بخوریم.” تا ساعت 8 شب هفتم ژانویه، چراغهای خیابانهای روستا دوباره روشن شدند. به گفته یکی از کارگران اداره برق این منطقه به نام تاندار، اهالی اکنون احساس اطمینان و آرامش خاطر بیشتری دارند، چرا که آنها پس از 17 ساعت کار، اکنون در طول شب هم میتوانند به کار خود برای نجات زلزلهزدگان ادامه دهند.
منابع مالی مورد نیاز نیز از سوی نهادهای دولتی و خصوصی به سوی این منطقه سرازیر شده است. وزارت دارایی و وزارت مدیریت حوادث اضطراری 100 میلیون یوان (حدود 13.9 میلیون دلار) را برای اقدامات امداد و نجات در شیزانگ اختصاص دادهاند. کمیسیون ملی توسعه و اصلاحات چین نیز به همین میزان برای بازسازی فوری پس از زلزله اختصاص داده است. بنیاد خیریه «تنسنت» (Tencent) 20 میلیون یوان (2.7 میلیون دلار) برای کمک به زلزلهزدگان اهدا کرده و گروه «میشوئه» (Mixue) نیز از کمک مالی 10 میلیون یوانی خود (حدود 1.4 میلیون دلار) به مردم این منطقه خبر داده است. شرکتهایی مانند «بیوایدی» (BYD)، «گروه مورچه» (Ant Group) و شیائومی (Xiaomi) همگی مبالغی مشابه را کمک کردهاند.
پیش از این در سال 2015، وقوع زمین لرزه در نپال، شهرستان دینگری را تحت تأثیر قرار داد و بسیاری از خانههای گلی که ویران شدند با بودجه دولت به صورت خانههای سیمانی بازسازی شدند. در طول این سالها، با افزایش درآمد روستاییان و توسعه شیزانگ، برخی از خود اهالی نیز به صورت مستقل شروع به ساختن خانههای سیمانی کردند.
در اثر زمینلرزه 7 ژانویه بیشتر خانههای گلی باقیمانده فرو ریختند و بخش بزرگ جراحات و تلفات ناشی از این زمینلرزه مربوط به ویران شدن همین خانهها بوده است. با وجود آنکه در اثر این زلزله خانههای سیمانی نیز آسیب دیدهاند و برخی از آنها دیوارهایشان ترک خورده، این خانهها تا حد زیادی پابرجا ماندهاند و به نوعی شدت تلفات ناشی از این زمین لرزه را کاهش دادهاند.
هیچ فردی نمیتواند وقوع بلایای طبیعی را پیشبینی کند اما هر ذره از آمادگی بیشتر و پیشرفت، در زمان وقوع چنین فجایعی اهمیت خود را نشان خواهد داد. چین با وقوع بلایای طبیعی غریبه نیست. قلمرو وسیع این سرزمین، در اثر عوامل مختلف همواره فجایعی را به بار میآورند که به طور غیرمنتظره میتوانند به مردم آسیب برسانند.
در طول سالهای گذشته، چین سیل رود یانگ تسه در سال 1998 و زلزله ونچوان در سال 2008 را تجربه کرد و مردم این سرزمین توانستند به شکل یک کشور متحد در برابر این بلایای طبیعی بایستند و به هموطنان خود کمک کنند. قرار دادن مردم در محوریت مسیر توسعه کشور و قائل شدن بیشترین اولویت برای زندگی مردم، ناشی از این درک مشترک است که مردم در قلب یک کشور جای دارند و به عنوان یک ملت از یکدیگر در برابر هر گونه چالش قدرت میگیرند.
از گذشتههای دور همواره چنین بوده و همین واقعیت نیز امروز به مردم شیزانگ توانایی و قدرت عبور از بحران، بازسازی خانههای و از سر گرفتن یک زندگی جدید را خواهد داد.
ز
