آیا جهان در پی مهار آن است؟
دکتر مجید سجادی پناه با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت : در جلسهای اخیر در کییف، جمعی از تولیدکنندگان تسلیحات هوشمند گرد هم آمدند تا دربارهٔ آیندهٔ جنگ افزارهای مجهز به هوش مصنوعی گفت و گو کنند. در این میان، اولکسی بابنکو، مدیرعامل استارتاپ اوکراینی «ویری»، دیدگاهی صریح و تأمل برانگیز ارائه داد:
«یا رباتها ۵۰ سال دیگر ما را خواهند کشت، یا روسها یک سال دیگر ما را خواهند کشت.»
این جمله، به خوبی نشاندهندهٔ معمای اخلاقی و راهبردی پیش روی کشورهایی است که در معرض تهدیدات فوری امنیتی قرار دارند؛ جایی که انتخاب بین خطرات دوربرد فناوری و تهدیدات نزدیک موجودیت، تصمیم گیری را به پیچیده ترین شکل ممکن تبدیل کرده است.
نقطهٔ بی بازگشت؛ آمریکا در کانون مسابقهٔ تسلیحات هوشمند
گزارشها حاکی از آن است که ایالات متحده با صدور دستورات اجرایی جدید در حوزهٔ هوش مصنوعی و همچنین برخورد با شرکتهای فناوری مانند «انتروپیک» (که هشدارهای جدی دربارهٔ خطرات هوش مصنوعی مطرح کرده اند)، عملاً گام های بلندی در جهت نظامی سازی هرچه بیشتر این فناوری برداشته است.
با این حال، نگرانی اصلی آن است که:
– هیچ چارچوب حقوقی بین المللی جامعی برای کنترل تسلیحات هوش مصنوعی وجود ندارد.
– سرعت توسعهٔ فناوری از توان نهادهای نظارتی و دیپلماتیک پیشی گرفته است.
– رقابت قدرتهای بزرگ، هرگونه توقف یا محدودیت را عملاً غیرممکن ساخته است.
تا زمانی که تعادلی میان نیازهای امنیتی فوری و ریسکهای اخلاقی و موجودیتی بلندمدت برقرار نشود، جهان در مسیری پرخطر و نامعلوم به پیش خواهد رفت. شاید آنچه امروز «ضرورت» به نظر میرسد، فردا به بزرگترین تهدید بشریت تبدیل شود؛ مگر آنکه خرد جمعی، پیش از آنکه دیر شود، چاره ای بیندیشد.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
