مهدی آل کثیر با درج یادداشتی در اقتصاددان نوشت : در روزهای اخیر، پایگاههای میراث فرهنگی شوش و چغازنبیل در راستای اجرای طرح مصوب مجلس درباره تبدیل وضعیت ایثارگران واجد شرایط، برخی از نیروهای خود را از وضعیت شرکتی به قراردادی (و در واقع رسمی) ارتقا دادهاند.
بر اساس اطلاعات موجود، در شوش حدود ۷ نفر و در چغازنبیل نیز تعداد مشابهی از این طریق تبدیل وضعیت شدهاند. با توجه به اینکه حقوق این افراد پیشتر در بودجه اداره میراث فرهنگی پیشبینی شده بود، از نظر اداری و مالی امکان استخدام افراد جدید بهجای آنها فراهم شده است.
گزارشها حاکی از آن است که ریاست اداره میراث فرهنگی شوش، بر اساس سلیقه شخصی، بدون برگزاری آزمون و بدون انتشار آگهی عمومی، اقدام به معرفی برخی افراد به اداره کل استان برای استخدام کرده است. این افراد شامل کارشناسان و کارگران ساده هستند که مشخص نیست از چه معیارهایی برای انتخاب آنها استفاده شده است.
مدیرکل جدید که به تازگی این سمت را بر عهده گرفته است، در راستای ایجاد فرصتهای اشتغال، این درخواستها را امضا و تأیید کرده است. اما نکته قابل توجه این است که روند جذب این افراد در سکوت خبری و بدون اطلاعرسانی عمومی انجام شده و قرار است به تدریج به پایگاههای میراث اضافه شوند.
سؤال اساسی این است که این افراد چه کسانی هستند، آیا شرایط لازم برای تصدی این مشاغل را دارند و روند انتخاب آنها بر چه اساسی صورت گرفته است؟
بر اساس قوانین استخدامی، در صورتی که ادارات و سازمانهای دولتی قصد جذب نیروی متخصص و کارشناس داشته باشند، باید از طریق برگزاری آزمون رسمی اقدام کنند.
شایان ذکر است مدیران پیشین پایگاههای میراث شوش بستگان و نزدیکان خود را بدون ضوابط استخدام کرده بودند که این اتفاق در میراث مسبوق به سابقه می باشد.
مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.
ع
