ابوالفضل بابادی شوراب
به تازگی یکی از مشاوران پروفسور جباری نماینده ی محترم مردم مسجدسلیمان، لالی، اندیکا و هفتگل که از قضا غیربومی و پروازی است، به یکی از ستون های اقتصادی ایل بختیاری و قوم لر جسارت کرده.
یوسف داودی بعنوان یک شخصیت سیاسی شخص قابل نقدی است و اتفاقا بنده از منتقدان سرسخت ایشانم، اما یوسف داودی یک شخصیت و بعد اقتصادی نیز دارد، ویژگی ای که اشتغال آفرین بوده و در توسعه مسجدسلیمان بزرگ نقش داشته.
یوسف داودی نمادی از تلاش لر برای آشتی با توسعه، اقتصاد و سرمایه است، هر چند تلاش بسیار ایده آل و نامبر وانی نبوده، اما بعنوان تمرینی برای آینده بد نبوده است.
یوسف داودی حموله می تواند نمادی از عبور از چپگرایی توهم آفرین و شکل گیری طبقه ای جدید از سرمایه داران، تاجران و مدیران اقتصادی لر تبار باشد و حق نبود پروفسور جباری که خود را دلسوز منطقه و ایل و تبار معرفی می کند اجازه دهد از زبان مشاورش چنین بی ادبی هایی به یوسف داودی شود.
بعد از نقد قبلی نمیخواستم وارد نقد جدیدی نسبت به پروفسور جباری بزرگوار شوم اما به این بهانه می پرسم آقای جباری چه شد وعده های تان؟چه شد قول و قرارهای تان با مردم محروم این دیار مصیبت زده؟آقای پروفسور اگر نمی توانی مرهمی باشی، به مشاوران غریب تان بگویید نمک زخم ایل ما نباشند!
آقای پروفسور از شما فعلا نمی خواهیم هیچ قله ای را فتح کنید، فعلا قله ها و تپه های فتح شده توسط دیگر همتباران را خراب نکنید، به خدا خودش غنیمتی است بزرگ!!!
ضمنا آقای جباری اگر می خواهید در نقش محدعلی ایل بختیاری ایفاگر مناسبات سیاسی باشید بفرمایید بگویید خاکی به سرمان کنیم.
