«سینۀ خردمند»،«گنجینۀ نیوند»است. خردمند،«دهانی بسته»،ولی «بیانی شایسته»دارد. او بیش از «مجال گفتن»به «دنبال شنُفتن» است. باید «زلال سخنش را نوشید» و «استدلال روشنش را نیوشید». او «رازهایی برای گفتن»دارد و...